Schlözer, August Ludwig von: August Ludwig Schlözers [...] Vorstellung seiner Universal-Historie. Bd. 1. Göttingen u. a., 1772.Kap. I. §. 11. eper 'ek men ton kata meros graphonton tasisorias oukh oion te sunidein;; ei me kai tas epi- phanesatas poleis tis kata mian ekasen epel- thon, e kai ne Dia gegrammenas khoris alle- lon theasamenos, eutheos upolaboi katanenoe- kenai kai to tes oikoumenes skhema, kai ten sumnpasan autes thesin kai taxin;; oper esin ou- damos eikos. Er fährt fort: katholou men gar emoi ge dokousin oi pepeismenoi dia tes ka- ta meros isorias metrios sunopseseai ta ola, paraplesion ti pakhuin, os an ei tines empsu- khou kai kalou somatos gegonotos dierrimmena ta mere theomenoi, nomizoien ikanos autoptai gi- gnesthai tes energeias autou tou zoou kai kallo- nes. Ei gar tis autika mala suntheis, kai te- leion authis apergasamens to zoon to te eidei kai te tes psukhes euprepeia, kapeita palin epideiknuoi tois autois ekeinois ; takheos an oi- mai pantas autous omologesein, dioti kai lian polu ti tes aletheias apeleiponto proseen, kai paraplesioi tois oneirottousin esan. Ennoian men gar labein apo merous ton olon dunatou, oupisemen de kai gnomen atreke ekhein adu- naton. Und schließt endlich: dio pantelos brakhu ti nomiseon sumballeseai ten kata me- ros isorian pros ten ton olon empeirian kai pistin.
Kap. I. §. 11. ἑπερ ᾽εκ μεν των κατα μεϱος γραφοντων ταςἱςοριας οὐχ ὁιον τε συνιδειν;· εἰ μη και τας ἐπι- φανεςατας πολεις τις κατα μιαν ἑκαςην ἐπελ- ϑων, ἠ και νη Δια γεγραμμενας χωρις ἀλλη- λων ϑεασαμενος, ἐυϑεως ὑπολαβοι κατανενοη- κεναι και το της ὀικουμενῃς σχημα, και την συμνπασαν ἀυτης ϑεσιν και ταξιν;· ὁπερ ἐςιν οὐ- δαμως εἰκος. Er faͤhrt fort: καϑολου μεν γαρ ἐμοι γε δοκουσιν ὁι πεπεισμενοι δια της κα- τα μερος ἱςοριας μετριως συνοψεσεαι τα ὁλα, παραπλησιον τι παχυιν, ὠς ἀν εἰ τινες ἐμψυ- χου και καλου σωματος γεγονοτος διερριμμενα τα μερη ϑεωμενοι, νομιζοιεν ἱκανως ἀυτοπται γι- γνεσϑαι της ἐνεργειας ἀυτου του ζωου και καλλο- νης. Ει γαρ τις ἀυτικα μαλα συνϑεις, και τε- λειον ἀυϑις ἀπεργασαμενς το ζωον τῳ τε ἐιδει και τη της ψυχης ἐυπρεπειᾳ, κᾀπειτα παλιν ἐπιδεικνυοι τοις ἀυτοις ἐκεινοις · ταχεως ἀν ὀι- μαι παντας ἀυτους ὁμολογησειν, διοτι και λιαν πολυ τι της ἀληϑειας ἀπελειποντο προσεεν, και παραπλησιοι τοις ὀνειρωττουσιν ἠσαν. Ἐννοιαν μεν γαρ λαβειν ἀπο μερους των ὁλων δυνατου, οὐπιςημην δε και γνωμην ἀτρεκη ἐχειν ἀδυ- νατον. Und ſchließt endlich: διο παντελως βραχυ τι νομιςεον συμβαλλεσεαι την κατα με- ρος ἱςοριαν προς την των ὁλων ἐμπειριαν και πιςτιν.
<TEI> <text> <body> <div n="1"> <div n="2"> <p><pb facs="#f0036" n="24"/><fw place="top" type="header"><hi rendition="#b">Kap. <hi rendition="#aq">I.</hi> §. 11.</hi></fw><lb/> ἑπερ ᾽εκ μεν των <hi rendition="#g">κατα μεϱος</hi> γραφοντων τας<lb/> ἱςοριας οὐχ ὁιον τε συνιδειν;· εἰ μη και τας ἐπι-<lb/> φανεςατας πολεις τις κατα μιαν ἑκαςην ἐπελ-<lb/> ϑων, ἠ και νη Δια γεγραμμενας χωρις ἀλλη-<lb/> λων ϑεασαμενος, ἐυϑεως ὑπολαβοι κατανενοη-<lb/> κεναι και το της ὀικουμενῃς σχημα, και την<lb/> συμνπασαν ἀυτης ϑεσιν και ταξιν;· ὁπερ ἐςιν οὐ-<lb/> δαμως εἰκος. Er faͤhrt fort: καϑολου μεν γαρ<lb/> ἐμοι γε δοκουσιν ὁι πεπεισμενοι δια της <hi rendition="#g">κα-<lb/> τα μερος</hi> ἱςοριας μετριως συνοψεσεαι τα ὁλα,<lb/> παραπλησιον τι παχυιν, ὠς ἀν εἰ τινες ἐμψυ-<lb/> χου και καλου σωματος γεγονοτος διερριμμενα τα<lb/> μερη ϑεωμενοι, νομιζοιεν ἱκανως ἀυτοπται γι-<lb/> γνεσϑαι της ἐνεργειας ἀυτου του ζωου και καλλο-<lb/> νης. Ει γαρ τις ἀυτικα μαλα συνϑεις, και τε-<lb/> λειον ἀυϑις ἀπεργασαμενς το ζωον τῳ τε ἐιδει<lb/> και τη της ψυχης ἐυπρεπειᾳ, κᾀπειτα παλιν<lb/> ἐπιδεικνυοι τοις ἀυτοις ἐκεινοις · ταχεως ἀν ὀι-<lb/> μαι παντας ἀυτους ὁμολογησειν, διοτι και λιαν<lb/> πολυ τι της ἀληϑειας ἀπελειποντο προσεεν, και<lb/> παραπλησιοι τοις ὀνειρωττουσιν ἠσαν. <hi rendition="#g">Ἐννοιαν</hi><lb/> μεν γαρ λαβειν ἀπο μερους των ὁλων δυνατου,<lb/><hi rendition="#g">οὐπιςημην</hi> δε και γνωμην ἀτρεκη ἐχειν ἀδυ-<lb/> νατον. Und ſchließt endlich: διο παντελως<lb/> βραχυ τι νομιςεον συμβαλλεσεαι την κατα με-<lb/> ρος ἱςοριαν προς την των ὁλων ἐμπειριαν και<lb/> <fw place="bottom" type="catch">πιςτιν.</fw><lb/></p> </div> </div> </body> </text> </TEI> [24/0036]
Kap. I. §. 11.
ἑπερ ᾽εκ μεν των κατα μεϱος γραφοντων τας
ἱςοριας οὐχ ὁιον τε συνιδειν;· εἰ μη και τας ἐπι-
φανεςατας πολεις τις κατα μιαν ἑκαςην ἐπελ-
ϑων, ἠ και νη Δια γεγραμμενας χωρις ἀλλη-
λων ϑεασαμενος, ἐυϑεως ὑπολαβοι κατανενοη-
κεναι και το της ὀικουμενῃς σχημα, και την
συμνπασαν ἀυτης ϑεσιν και ταξιν;· ὁπερ ἐςιν οὐ-
δαμως εἰκος. Er faͤhrt fort: καϑολου μεν γαρ
ἐμοι γε δοκουσιν ὁι πεπεισμενοι δια της κα-
τα μερος ἱςοριας μετριως συνοψεσεαι τα ὁλα,
παραπλησιον τι παχυιν, ὠς ἀν εἰ τινες ἐμψυ-
χου και καλου σωματος γεγονοτος διερριμμενα τα
μερη ϑεωμενοι, νομιζοιεν ἱκανως ἀυτοπται γι-
γνεσϑαι της ἐνεργειας ἀυτου του ζωου και καλλο-
νης. Ει γαρ τις ἀυτικα μαλα συνϑεις, και τε-
λειον ἀυϑις ἀπεργασαμενς το ζωον τῳ τε ἐιδει
και τη της ψυχης ἐυπρεπειᾳ, κᾀπειτα παλιν
ἐπιδεικνυοι τοις ἀυτοις ἐκεινοις · ταχεως ἀν ὀι-
μαι παντας ἀυτους ὁμολογησειν, διοτι και λιαν
πολυ τι της ἀληϑειας ἀπελειποντο προσεεν, και
παραπλησιοι τοις ὀνειρωττουσιν ἠσαν. Ἐννοιαν
μεν γαρ λαβειν ἀπο μερους των ὁλων δυνατου,
οὐπιςημην δε και γνωμην ἀτρεκη ἐχειν ἀδυ-
νατον. Und ſchließt endlich: διο παντελως
βραχυ τι νομιςεον συμβαλλεσεαι την κατα με-
ρος ἱςοριαν προς την των ὁλων ἐμπειριαν και
πιςτιν.
Suche im WerkInformationen zum Werk
Download dieses Werks
XML (TEI P5) ·
HTML ·
Text Metadaten zum WerkTEI-Header · CMDI · Dublin Core Ansichten dieser Seite
Voyant Tools
|
URL zu diesem Werk: | https://www.deutschestextarchiv.de/schloezer_universalhistorie01_1772 |
URL zu dieser Seite: | https://www.deutschestextarchiv.de/schloezer_universalhistorie01_1772/36 |
Zitationshilfe: | Schlözer, August Ludwig von: August Ludwig Schlözers [...] Vorstellung seiner Universal-Historie. Bd. 1. Göttingen u. a., 1772, S. 24. In: Deutsches Textarchiv <https://www.deutschestextarchiv.de/schloezer_universalhistorie01_1772/36>, abgerufen am 15.08.2024. |