Kirchner, Timotheus: Histori deß Sacramentstreits. [s. l.], 1591.Anno 1534.sich darauff berüfft / daß er darinn erkläret habe / wie er achte / daß er mit Lutheri lehr vnnd meinung vom Abendtmal / mit dem er sonst darüber vneins gewest / verglichen / vnnd vereinigt möchte werden / wöllen wir auch kürtzlich darauß etwas hieher verzeichnen / sonderlich In Tomo Anglicano, pag. 634. weil auch Anno 1536. in der Concordihandlung Bucerus desselbigen seines Buchs meldung thut. Sunt igitur haec Buceri verba. Lutherus ex eo, quod Dominus panem porrigens dixit (Hoc est corpus meum) affirmat: In sacra coena vere dari, adesse & edi Domini corpus, transsubstantiationem autem non recipit: Abrincensis hoc ita deprauat, & quaecunque ex eo consequi possunt, si quis dicat, panem ipsum corpus Christi fieri per identitatem, ea omnia inesse sententiae Lutheri, impie scurratur, vt DEVM in pristino pistum, in clibano coctum, in ore laceratum & tritum, in ventrem delapsum. Item, panen esse immortalem, omnipotentem, &c. Lutherus autem diserte & copiose docuit in hac oratione, (hoc est corpus meum) quia particula (hoc) panem demonstrat, non esse praedicationem identicam, & inter panem & Domini corpus sacramen talem modo vnionem affirmat. Simile quidem adduxit ferri candentis, sed in hoc modo vt ostenderet duas res sic interdun coniungi, vt pro vna quodam modo habeantur vtriusque appellatione seruata. Num monstrato ferro ignito dici possit, hoc ignis est, & hoc ferrum est? Sic demonstrato pane Eucharistiae recte dici, hoc est panis, & hoc est corpus Domini, eo quod panis & corpus Domini sacramentaliter coniuncta sunt: Item, cum vinum offertur in cantharo, quia duae res, vinum & cantharus aliquo modo vnitae sunt, demonstrato cantharo, dicitur, Hoc vinum est, & fertur demonstratio ad sensum quidem in cantharum, ad intellectum autem ad vinum, & id praecipue, &c. Haec vero vnio, licet non sit naturalis, non personalis, nec etiam formalis, qualis Spiritus S. erat & formae columbinae, in qua ille apparuit, aliquam tamen coniunctionem idiomatum efficit, Nam quae pani proprie competunt, vt tangi, videri, dentibus conteri, ea corpori Domini propter hanc sacramentalem vnionem tribuuntur, etsi corpus Domini per se nihil horum pati posset: sic apparente Spiritu sancto in specie columbae, licet sola haec species oculis proprie caperetur, dicitur tamen Iohannes vidisse Spiritum sanctum. Ita de patribus, quibus apparuerunt angeli, memorat scriptura, quod Anno 1534.sich darauff berüfft / daß er darinn erkläret habe / wie er achte / daß er mit Lutheri lehr vnnd meinung vom Abendtmal / mit dem er sonst darüber vneins gewest / verglichen / vnnd vereinigt möchte werden / wöllen wir auch kürtzlich darauß etwas hieher verzeichnen / sonderlich In Tomo Anglicano, pag. 634. weil auch Anno 1536. in der Concordihandlung Bucerus desselbigen seines Buchs meldung thut. Sunt igitur haec Buceri verba. Lutherus ex eo, quòd Dominus panem porrigens dixit (Hoc est corpus meum) affirmat: In sacra coena verè dari, adesse & edi Domini corpus, transsubstantiationem autem non recipit: Abrincensis hoc ita deprauat, & quaecunque ex eo consequi possunt, si quis dicat, panem ipsum corpus Christi fieri per identitatem, ea omnia inesse sententiae Lutheri, impiè scurratur, vt DEVM in pristino pistum, in clibano coctum, in ore laceratum & tritum, in ventrem delapsum. Item, panẽ esse immortalem, omnipotentem, &c. Lutherus autem disertè & copiosè docuit in hac oratione, (hoc est corpus meum) quia particula (hoc) panem demonstrat, non esse praedicationem identicam, & inter panem & Domini corpus sacramen talem modò vnionem affirmat. Simile quidem adduxit ferri candentis, sed in hoc modo vt ostenderet duas res sic interdũ coniungi, vt pro vna quodam modo habeantur vtriusque appellatione seruata. Num mõstrato ferro ignito dici possit, hoc ignis est, & hoc ferrum est? Sic demonstrato pane Eucharistiae rectè dici, hoc est panis, & hoc est corpus Domini, eò quòd panis & corpus Domini sacramentaliter coniuncta sunt: Item, cùm vinum offertur in cantharo, quia duae res, vinum & cantharus aliquo modo vnitae sunt, demonstrato cantharo, dicitur, Hoc vinum est, & fertur demonstratio ad sensum quidem in cantharum, ad intellectum autem ad vinum, & id praecipuè, &c. Haec verò vnio, licet non sit naturalis, non personalis, nec etiam formalis, qualis Spiritus S. erat & formae columbinae, in qua ille apparuit, aliquam tamen coniunctionem idiomatum efficit, Nam quae pani propriè competunt, vt tangi, videri, dentibus conteri, ea corpori Domini propter hanc sacramentalem vnionem tribuuntur, etsi corpus Domini per se nihil horum pati posset: sic apparente Spiritu sancto in specie columbae, licet sola haec species oculis propriè caperetur, dicitur tamen Iohannes vidisse Spiritum sanctum. Ita de patribus, quibus apparuerunt angeli, memorat scriptura, quòd <TEI> <text> <body> <div> <p><pb facs="#f0318" n="302"/><note place="left">Anno 1534.</note>sich darauff berüfft / daß er darinn erkläret habe / wie er achte / daß er mit Lutheri lehr vnnd meinung vom Abendtmal / mit dem er sonst darüber vneins gewest / verglichen / vnnd vereinigt möchte werden / wöllen wir auch kürtzlich darauß etwas hieher verzeichnen / sonderlich <note place="left"><hi rendition="#i">In Tomo Anglicano, pag. 634.</hi></note>weil auch Anno 1536. in der Concordihandlung Bucerus desselbigen seines Buchs meldung thut. Sunt igitur haec Buceri verba.</p> <p>Lutherus ex eo, quòd Dominus panem porrigens dixit (Hoc est corpus meum) affirmat: In sacra coena verè dari, adesse & edi Domini corpus, transsubstantiationem autem non recipit: Abrincensis hoc ita deprauat, & quaecunque ex eo consequi possunt, si quis dicat, panem ipsum corpus Christi fieri per identitatem, ea omnia inesse sententiae Lutheri, impiè scurratur, vt DEVM in pristino pistum, in clibano coctum, in ore laceratum & tritum, in ventrem delapsum. Item, panẽ esse immortalem, omnipotentem, &c. Lutherus autem disertè & copiosè docuit in hac oratione, (hoc est corpus meum) quia particula (hoc) panem demonstrat, non esse praedicationem identicam, & inter panem & Domini corpus sacramen talem modò vnionem affirmat. Simile quidem adduxit ferri candentis, sed in hoc modo vt ostenderet duas res sic interdũ coniungi, vt pro vna quodam modo habeantur vtriusque appellatione seruata. Num mõstrato ferro ignito dici possit, hoc ignis est, & hoc ferrum est? Sic demonstrato pane Eucharistiae rectè dici, hoc est panis, & hoc est corpus Domini, eò quòd panis & corpus Domini sacramentaliter coniuncta sunt: Item, cùm vinum offertur in cantharo, quia duae res, vinum & cantharus aliquo modo vnitae sunt, demonstrato cantharo, dicitur, Hoc vinum est, & fertur demonstratio ad sensum quidem in cantharum, ad intellectum autem ad vinum, & id praecipuè, &c.</p> <p>Haec verò vnio, licet non sit naturalis, non personalis, nec etiam formalis, qualis Spiritus S. erat & formae columbinae, in qua ille apparuit, aliquam tamen coniunctionem idiomatum efficit, Nam quae pani propriè competunt, vt tangi, videri, dentibus conteri, ea corpori Domini propter hanc sacramentalem vnionem tribuuntur, etsi corpus Domini per se nihil horum pati posset: sic apparente Spiritu sancto in specie columbae, licet sola haec species oculis propriè caperetur, dicitur tamen Iohannes vidisse Spiritum sanctum.</p> <p>Ita de patribus, quibus apparuerunt angeli, memorat scriptura, quòd </p> </div> </body> </text> </TEI> [302/0318]
sich darauff berüfft / daß er darinn erkläret habe / wie er achte / daß er mit Lutheri lehr vnnd meinung vom Abendtmal / mit dem er sonst darüber vneins gewest / verglichen / vnnd vereinigt möchte werden / wöllen wir auch kürtzlich darauß etwas hieher verzeichnen / sonderlich weil auch Anno 1536. in der Concordihandlung Bucerus desselbigen seines Buchs meldung thut. Sunt igitur haec Buceri verba.
Anno 1534.
In Tomo Anglicano, pag. 634. Lutherus ex eo, quòd Dominus panem porrigens dixit (Hoc est corpus meum) affirmat: In sacra coena verè dari, adesse & edi Domini corpus, transsubstantiationem autem non recipit: Abrincensis hoc ita deprauat, & quaecunque ex eo consequi possunt, si quis dicat, panem ipsum corpus Christi fieri per identitatem, ea omnia inesse sententiae Lutheri, impiè scurratur, vt DEVM in pristino pistum, in clibano coctum, in ore laceratum & tritum, in ventrem delapsum. Item, panẽ esse immortalem, omnipotentem, &c. Lutherus autem disertè & copiosè docuit in hac oratione, (hoc est corpus meum) quia particula (hoc) panem demonstrat, non esse praedicationem identicam, & inter panem & Domini corpus sacramen talem modò vnionem affirmat. Simile quidem adduxit ferri candentis, sed in hoc modo vt ostenderet duas res sic interdũ coniungi, vt pro vna quodam modo habeantur vtriusque appellatione seruata. Num mõstrato ferro ignito dici possit, hoc ignis est, & hoc ferrum est? Sic demonstrato pane Eucharistiae rectè dici, hoc est panis, & hoc est corpus Domini, eò quòd panis & corpus Domini sacramentaliter coniuncta sunt: Item, cùm vinum offertur in cantharo, quia duae res, vinum & cantharus aliquo modo vnitae sunt, demonstrato cantharo, dicitur, Hoc vinum est, & fertur demonstratio ad sensum quidem in cantharum, ad intellectum autem ad vinum, & id praecipuè, &c.
Haec verò vnio, licet non sit naturalis, non personalis, nec etiam formalis, qualis Spiritus S. erat & formae columbinae, in qua ille apparuit, aliquam tamen coniunctionem idiomatum efficit, Nam quae pani propriè competunt, vt tangi, videri, dentibus conteri, ea corpori Domini propter hanc sacramentalem vnionem tribuuntur, etsi corpus Domini per se nihil horum pati posset: sic apparente Spiritu sancto in specie columbae, licet sola haec species oculis propriè caperetur, dicitur tamen Iohannes vidisse Spiritum sanctum.
Ita de patribus, quibus apparuerunt angeli, memorat scriptura, quòd
Suche im WerkInformationen zum Werk
Download dieses Werks
XML (TEI P5) ·
HTML ·
Text Metadaten zum WerkTEI-Header · CMDI · Dublin Core Ansichten dieser Seite
Voyant Tools
|
URL zu diesem Werk: | https://www.deutschestextarchiv.de/kirchner_histori_1591 |
URL zu dieser Seite: | https://www.deutschestextarchiv.de/kirchner_histori_1591/318 |
Zitationshilfe: | Kirchner, Timotheus: Histori deß Sacramentstreits. [s. l.], 1591, S. 302. In: Deutsches Textarchiv <https://www.deutschestextarchiv.de/kirchner_histori_1591/318>, abgerufen am 15.08.2024. |