Fritsch, Ahasver: Tractatus Nomico-Politicus [...] Von Zünft- und Jnnungs-Recht. Naumburg u. a., 1669.Additio. tit. ff. quod quisque iur. Emunt vendunt alii, qui sunt in civitate, cur nondebet eadem esse horum hominum licentia? Deinde alia in iis, quae li- bertatis publicae aut naturalis facultatis sunt, habetur regula, nemini nisi gravi legibusq; comprobata ex causa esse prohibenda. Quetta con- sil. 46 num. 13. seq. vol. 1. Cognat. in l. 1. num 67. ff. de contrah. Empt. Sed quae hic causa? sane nulla. Mera est actorum invidia negantium aliis, quae ipsi faciunt, & cujus prohibendi jus nunquam acceperunt, interdictun cupientium, quo plura in se commoda derivent, aliis nihil relinquunt, contra text. in l. hac parte 10. C. de Prox. Sacr. Serin. Levis omnino momenti sunt, quae ad fundandum jus prohibitio- etiam Q 2
Additio. tit. ff. quod quisque iur. Emunt vendunt alii, qui ſunt in civitate, cur nondebet eadem eſſe horum hominum licentia? Deinde alia in iis, quæ li- bertatis publicæ aut naturalis facultatis ſunt, habetur regula, nemini niſi gravi legibusq; comprobatâ ex cauſa eſſe prohibenda. Quetta con- ſil. 46 num. 13. ſeq. vol. 1. Cognat. in l. 1. num 67. ff. de contrah. Empt. Sed quæ hic cauſa? ſane nulla. Mera eſt actorum invidia negantium aliis, quæ ipſi faciunt, & cujus prohibendi jus nunquam acceperunt, interdictũ cupientium, quo plura in ſe commoda derivent, aliis nihil relinquunt, contra text. in l. hac parte 10. C. de Prox. Sacr. Serin. Levis omninò momenti ſunt, quæ ad fundandum jus prohibitio- etiam Q 2
<TEI> <text> <body> <div n="1"> <div n="2"> <div n="3"> <p> <pb facs="#f0133" n="123"/> <fw place="top" type="header"> <hi rendition="#aq"> <hi rendition="#k">Additio.</hi> </hi> </fw><lb/> <hi rendition="#aq"><hi rendition="#i">tit. ff. quod quisque iur.</hi> Emunt vendunt alii, qui ſunt in civitate, cur non<lb/> debet eadem eſſe horum hominum licentia? Deinde alia in iis, quæ li-<lb/> bertatis publicæ aut naturalis facultatis ſunt, habetur regula, nemini<lb/> niſi gravi legibusq; comprobatâ ex cauſa eſſe prohibenda. <hi rendition="#i">Quetta con-<lb/> ſil. 46 num. 13. ſeq. vol. 1. Cognat. in l. 1. num 67. ff. de contrah. Empt.</hi> Sed quæ<lb/> hic cauſa? ſane nulla. Mera eſt actorum invidia negantium aliis, quæ<lb/> ipſi faciunt, & cujus prohibendi jus nunquam acceperunt, interdictũ<lb/> cupientium, quo plura in ſe commoda derivent, aliis nihil relinquunt,<lb/> contra <hi rendition="#i">text. in l. hac parte 10. C. de Prox. Sacr. Serin.</hi></hi> </p><lb/> <p> <hi rendition="#aq">Levis omninò momenti ſunt, quæ ad fundandum jus prohibitio-<lb/> nis ab adverſa parte adducuntur. Primo ex decreto Ducali ſuperius<lb/> ſæpè memorato de Anno 1540. repetitur diſcrimen utriusq; opificii, &<lb/> quod ex eo ſaltem popinæ & mactationis domeſticæ cura ſit relicta, in-<lb/> de prohibitio adjecta actorum collegio non officiendi. Verum jam in<lb/> ſuperioribus demonſtratum, quam ad illa pertineat diſpoſitio, quæ<lb/> utriusq; opificii Propria, ex quibus ſunt diſtincta. Inter quæ non eſt<lb/> mercimonium illud, non ad opificium ſed ad commercium publicum<lb/> ſpectans. Deinde nec probârunt nec probare queunt actores, ſui o-<lb/> pificii jus eſſe eam pecudum vivarum venditionem, ideoq; nec ex illa<lb/> eſt diſcrimen utriusq; collegii. Et ut ſibi ſolis actores eam jure opificii<lb/> arrogare non poſſunt, nullibi ipſis conceſſam, aliis in civitare teſte ex-<lb/> perientia liberam, ita nec ſub obtentu diſcriminis reis prohibere po-<lb/> terunt. Poſitum præterea eſt ante oculos in ſuperioribus, quomodo<lb/> ea, quæ jure ſingulari opificii competunt, diſcernenda ſint ab iis quæ<lb/> jure liberi licitiq; commercii fiunt, qua ratione etiam, quod per illud<lb/> aliquando aliqua aliis peculiariter attribuuntur, inde aliis præcluſa mi-<lb/> pimè quæ poſterioris generis ſunt inde adempta ſint. Nihil frequentius<lb/> quam unum hominem conſiderari duplici reſpectu, & prout diverſis<lb/> qualitatibus præditus eſt, ſic pro diverſis perſonis haberi. <hi rendition="#i">Gail. de Ar-<lb/> reſt. cap. 6. Cavalean, deciſ. 23. numer. 13. lib. 5. Gylman in Symphorem. tom. 2.<lb/> part. 1. vol. 31. numer. 5.</hi> Status quippe hominis dividuus eſt, & iſtam<lb/> diſtractionem admittit <hi rendition="#i">Dauth. de Teſtam. numer. 150.</hi> Ex quo evenit, ut<lb/> quando plura diverſa concurrunt in eadem perſonâ, perinde ſit & ha-<lb/> beatur, atq; ſi concurrent in perſonis diverſis. <hi rendition="#i">l. tutorem ff. de his quib. ut<lb/> indian. §. ſi tutor. Inſt. de Inoff. Teſtam. l. cum quædam C. de Admin. tut.</hi> Unde</hi><lb/> <fw place="bottom" type="sig"><hi rendition="#aq">Q</hi> 2</fw> <fw place="bottom" type="catch"> <hi rendition="#aq">etiam</hi> </fw><lb/> </p> </div> </div> </div> </body> </text> </TEI> [123/0133]
Additio.
tit. ff. quod quisque iur. Emunt vendunt alii, qui ſunt in civitate, cur non
debet eadem eſſe horum hominum licentia? Deinde alia in iis, quæ li-
bertatis publicæ aut naturalis facultatis ſunt, habetur regula, nemini
niſi gravi legibusq; comprobatâ ex cauſa eſſe prohibenda. Quetta con-
ſil. 46 num. 13. ſeq. vol. 1. Cognat. in l. 1. num 67. ff. de contrah. Empt. Sed quæ
hic cauſa? ſane nulla. Mera eſt actorum invidia negantium aliis, quæ
ipſi faciunt, & cujus prohibendi jus nunquam acceperunt, interdictũ
cupientium, quo plura in ſe commoda derivent, aliis nihil relinquunt,
contra text. in l. hac parte 10. C. de Prox. Sacr. Serin.
Levis omninò momenti ſunt, quæ ad fundandum jus prohibitio-
nis ab adverſa parte adducuntur. Primo ex decreto Ducali ſuperius
ſæpè memorato de Anno 1540. repetitur diſcrimen utriusq; opificii, &
quod ex eo ſaltem popinæ & mactationis domeſticæ cura ſit relicta, in-
de prohibitio adjecta actorum collegio non officiendi. Verum jam in
ſuperioribus demonſtratum, quam ad illa pertineat diſpoſitio, quæ
utriusq; opificii Propria, ex quibus ſunt diſtincta. Inter quæ non eſt
mercimonium illud, non ad opificium ſed ad commercium publicum
ſpectans. Deinde nec probârunt nec probare queunt actores, ſui o-
pificii jus eſſe eam pecudum vivarum venditionem, ideoq; nec ex illa
eſt diſcrimen utriusq; collegii. Et ut ſibi ſolis actores eam jure opificii
arrogare non poſſunt, nullibi ipſis conceſſam, aliis in civitare teſte ex-
perientia liberam, ita nec ſub obtentu diſcriminis reis prohibere po-
terunt. Poſitum præterea eſt ante oculos in ſuperioribus, quomodo
ea, quæ jure ſingulari opificii competunt, diſcernenda ſint ab iis quæ
jure liberi licitiq; commercii fiunt, qua ratione etiam, quod per illud
aliquando aliqua aliis peculiariter attribuuntur, inde aliis præcluſa mi-
pimè quæ poſterioris generis ſunt inde adempta ſint. Nihil frequentius
quam unum hominem conſiderari duplici reſpectu, & prout diverſis
qualitatibus præditus eſt, ſic pro diverſis perſonis haberi. Gail. de Ar-
reſt. cap. 6. Cavalean, deciſ. 23. numer. 13. lib. 5. Gylman in Symphorem. tom. 2.
part. 1. vol. 31. numer. 5. Status quippe hominis dividuus eſt, & iſtam
diſtractionem admittit Dauth. de Teſtam. numer. 150. Ex quo evenit, ut
quando plura diverſa concurrunt in eadem perſonâ, perinde ſit & ha-
beatur, atq; ſi concurrent in perſonis diverſis. l. tutorem ff. de his quib. ut
indian. §. ſi tutor. Inſt. de Inoff. Teſtam. l. cum quædam C. de Admin. tut. Unde
etiam
Q 2
Suche im WerkInformationen zum Werk
Download dieses Werks
XML (TEI P5) ·
HTML ·
Text Metadaten zum WerkTEI-Header · CMDI · Dublin Core Ansichten dieser Seite
Voyant Tools
|
URL zu diesem Werk: | https://www.deutschestextarchiv.de/fritsch_tractatus_1669 |
URL zu dieser Seite: | https://www.deutschestextarchiv.de/fritsch_tractatus_1669/133 |
Zitationshilfe: | Fritsch, Ahasver: Tractatus Nomico-Politicus [...] Von Zünft- und Jnnungs-Recht. Naumburg u. a., 1669, S. 123. In: Deutsches Textarchiv <https://www.deutschestextarchiv.de/fritsch_tractatus_1669/133>, abgerufen am 15.08.2024. |