Thomasius, Christian: Ernsthaffte, aber doch Muntere und Vernünfftige Thomasische Gedancken und Errinnerungen über allerhand außerlesene Juristische Händel. Dritter Theil. Halle, 1724.ventus ejus? ex quo enim patres dormierunt, omnia sic perseverant ab initio creaturae, &c. 2. Petr. III. 3. s. (conf. 2. Tim. III. 1. s. &c.) Ejusmodi oraculorum veritatem eventus nostro tempore luculentissimeNostro tempore impleta. comprobat. Nam cum olim inter Judaeos Atheus instar Chimaerae apud gentiles vero miraculi instar esset, si per integrum forte seculum unus vel alter communem de DIIS persvasionem improbare auderet, qui & e civitate ideo proscribebatur, (qualis sententia in Protagoram ab Atheniensibus lata est) hac tempestate multa hinc & inde Atheorum millia numerari poslunt. Unicam Lutetiam Parisiorum An. 1623. jam 50000. Atheorum continuisse autor est Marinus Mersennus Comm. in Gen. p. 671. ubi (ita pergit ille) in unica domo aliquando XII. reperire posis, qui hanc impietatem vomant. Quantum vero numerus iste in hunc usque diem creverit, quilibet vel me tacente intelligit. Et quam uber proventus ejusmodi zizaniorum in aliis regnis & provinciis reperiatur, puta in Italia (unde quasi ex equo Trojano nequitiae hujus magistri prodiere) in Anglia (de qua Th. Edoardus in Gangraena sua testatur: Nullam haeresin, blasphemiam aut confusionem esse, quae non vel inveniatur in Anglia, vel ariatur) in Belgio (quod commune Libertinorum receptaculum & Atheismorum sentinam vocat Voetius) & in nostra quoque Germania, alii edisseruere (v. Voet Dispp. Sel. p. l. p. 225. s. Spizelius Scrutin. Atheismi p. 17. s. Reiserus Ep. de Atheism. ad Spizel. p. 241. s. Mullerus Atheism. dev. p. 32.) Recte Mersennus l. d. Ne quis, inquit suspicetur me injuria conqueri, vel enim paucos vel nullos esse, qui Deum negent, sciat velim, non solum in Gallia sed etiam in aliis regnis tantam esse nefandorum atheorum multitudinem, ut jure mir ari possimus, quomodo Deus eos vivere sinat, quippe qui bonitatem insinitam in eis ad resipiscentiam exspectandis effundit. Quid vero hic consilii capiendum, & utrum consultius sit istam An Atheismo resistendum? Atheismi invalescentis illuviem otiose spectare, &, ne infirmi turbentur, prorsus istam non movere Camarinam; an vero mascule potius contraire, ut, nisi athei convertantur, tamen a contagio alii praeserventur? ambigere fortean quis possit. Quemadmodum enim in politiis minime tutum est, ipsa rerump. sundamenta & jura dominantium injectis scrupulis sollicitari apud eos, qui e diutina consuetudine parendi absque haesitationo ulla in officio continentur; ita non magis tutum videtur, in religione ipsa ventus ejus? ex quo enim patres dormierunt, omnia sic perseverant ab initio creaturae, &c. 2. Petr. III. 3. s. (conf. 2. Tim. III. 1. s. &c.) Ejusmodi oraculorum veritatem eventus nostro tempore luculentissimeNostro tempore impleta. comprobat. Nam cum olim inter Judaeos Atheus instar Chimaerae apud gentiles vero miraculi instar esset, si per integrum forte seculum unus vel alter communem de DIIS persvasionem improbare auderet, qui & e civitate ideo proscribebatur, (qualis sententia in Protagoram ab Atheniensibus lata est) hac tempestate multa hinc & inde Atheorum millia numerari poslunt. Unicam Lutetiam Parisiorum An. 1623. jam 50000. Atheorum continuisse autor est Marinus Mersennus Comm. in Gen. p. 671. ubi (ita pergit ille) in unica domo aliquando XII. reperire posis, qui hanc impietatem vomant. Quantum vero numerus iste in hunc usque diem creverit, quilibet vel me tacente intelligit. Et quam uber proventus ejusmodi zizaniorum in aliis regnis & provinciis reperiatur, puta in Italia (unde quasi ex equo Trojano nequitiae hujus magistri prodiere) in Anglia (de qua Th. Edoardus in Gangraena sua testatur: Nullam haeresin, blasphemiam aut confusionem esse, quae non vel inveniatur in Anglia, vel ariatur) in Belgio (quod commune Libertinorum receptaculum & Atheismorum sentinam vocat Voëtius) & in nostra quoque Germania, alii edisseruere (v. Voët Dispp. Sel. p. l. p. 225. s. Spizelius Scrutin. Atheismi p. 17. s. Reiserus Ep. de Atheism. ad Spizel. p. 241. s. Mullerus Atheism. dev. p. 32.) Recte Mersennus l. d. Ne quis, inquit suspicetur me injuria conqueri, vel enim paucos vel nullos esse, qui Deum negent, sciat velim, non solum in Gallia sed etiam in aliis regnis tantam esse nefandorum atheorum multitudinem, ut jure mir ari possimus, quomodo Deus eos vivere sinat, quippe qui bonitatem insinitam in eis ad resipiscentiam exspectandis effundit. Quid vero hic consilii capiendum, & utrum consultius sit istam An Atheismo resistendum? Atheismi invalescentis illuviem otiose spectare, &, ne infirmi turbentur, prorsus istam non movere Camarinam; an vero mascule potius contraire, ut, nisi athei convertantur, tamen a contagio alii praeserventur? ambigere fortean quis possit. Quemadmodum enim in politiis minime tutum est, ipsa rerump. sundamenta & jura dominantium injectis scrupulis sollicitari apud eos, qui e diutina consuetudine parendi absque haesitationo ulla in officio continentur; ita non magis tutum videtur, in religione ipsa <TEI> <text> <body> <div> <p><hi rendition="#i"><pb facs="#f0077" n="71"/> ventus ejus? ex quo enim patres dormierunt, omnia sic perseverant ab initio creaturae, &c</hi>. 2. Petr. III. 3. s. (conf. 2. Tim. III. 1. s. &c.)</p> <p>Ejusmodi oraculorum veritatem eventus nostro tempore luculentissime<note place="right"><hi rendition="#i">Nostro tempore impleta</hi>.</note> comprobat. Nam cum olim inter Judaeos Atheus instar Chimaerae apud gentiles vero miraculi instar esset, si per integrum forte seculum unus vel alter communem de DIIS persvasionem improbare auderet, qui & e civitate ideo proscribebatur, (qualis sententia in <hi rendition="#i">Protagoram</hi> ab Atheniensibus lata est) hac tempestate multa hinc & inde Atheorum millia numerari poslunt. Unicam Lutetiam Parisiorum An. 1623. jam 50000. Atheorum continuisse autor est Marinus Mersennus <hi rendition="#i">Comm. in Gen. p. 671. ubi</hi> (ita pergit ille) <hi rendition="#i">in unica domo aliquando XII. reperire posis, qui hanc impietatem vomant</hi>. Quantum vero numerus iste in hunc usque diem creverit, quilibet vel me tacente intelligit. Et quam uber proventus ejusmodi zizaniorum in aliis regnis & provinciis reperiatur, puta in <hi rendition="#i">Italia</hi> (unde quasi ex equo Trojano nequitiae hujus magistri prodiere) in <hi rendition="#i">Anglia</hi> (de qua Th. Edoardus in Gangraena sua testatur: <hi rendition="#i">Nullam haeresin, blasphemiam aut confusionem esse, quae non vel inveniatur in Anglia, vel ariatur</hi>) <hi rendition="#i">in Belgio</hi> (quod <hi rendition="#i">commune Libertinorum receptaculum & Atheismorum sentinam</hi> vocat Voëtius) & in nostra quoque <hi rendition="#i">Germania</hi>, alii edisseruere (v. Voët <hi rendition="#i">Dispp. Sel. p. l. p. 225. s</hi>. Spizelius <hi rendition="#i">Scrutin. Atheismi p. 17. s</hi>. Reiserus <hi rendition="#i">Ep. de Atheism. ad Spizel. p. 241. s</hi>. Mullerus <hi rendition="#i">Atheism. dev. p. 32</hi>.) Recte Mersennus <hi rendition="#i">l. d. Ne quis</hi>, inquit <hi rendition="#i">suspicetur me injuria conqueri, vel enim paucos vel nullos esse, qui Deum negent, sciat velim, non solum in Gallia sed etiam in aliis regnis tantam esse nefandorum atheorum multitudinem, ut jure mir ari possimus, quomodo Deus eos vivere sinat, quippe qui bonitatem insinitam in eis ad resipiscentiam exspectandis effundit</hi>.</p> <p>Quid vero hic consilii capiendum, & utrum consultius sit istam<note place="right"><hi rendition="#i">An Atheismo resistendum?</hi></note> Atheismi invalescentis illuviem otiose spectare, &, ne infirmi turbentur, prorsus istam non movere Camarinam; an vero mascule potius contraire, ut, nisi athei convertantur, tamen a contagio alii praeserventur? ambigere fortean quis possit. Quemadmodum enim in politiis minime tutum est, ipsa rerump. sundamenta & jura dominantium injectis scrupulis sollicitari apud eos, qui e diutina consuetudine parendi absque haesitationo ulla in officio continentur; ita non magis tutum videtur, in religione ipsa </p> </div> </body> </text> </TEI> [71/0077]
ventus ejus? ex quo enim patres dormierunt, omnia sic perseverant ab initio creaturae, &c. 2. Petr. III. 3. s. (conf. 2. Tim. III. 1. s. &c.)
Ejusmodi oraculorum veritatem eventus nostro tempore luculentissime comprobat. Nam cum olim inter Judaeos Atheus instar Chimaerae apud gentiles vero miraculi instar esset, si per integrum forte seculum unus vel alter communem de DIIS persvasionem improbare auderet, qui & e civitate ideo proscribebatur, (qualis sententia in Protagoram ab Atheniensibus lata est) hac tempestate multa hinc & inde Atheorum millia numerari poslunt. Unicam Lutetiam Parisiorum An. 1623. jam 50000. Atheorum continuisse autor est Marinus Mersennus Comm. in Gen. p. 671. ubi (ita pergit ille) in unica domo aliquando XII. reperire posis, qui hanc impietatem vomant. Quantum vero numerus iste in hunc usque diem creverit, quilibet vel me tacente intelligit. Et quam uber proventus ejusmodi zizaniorum in aliis regnis & provinciis reperiatur, puta in Italia (unde quasi ex equo Trojano nequitiae hujus magistri prodiere) in Anglia (de qua Th. Edoardus in Gangraena sua testatur: Nullam haeresin, blasphemiam aut confusionem esse, quae non vel inveniatur in Anglia, vel ariatur) in Belgio (quod commune Libertinorum receptaculum & Atheismorum sentinam vocat Voëtius) & in nostra quoque Germania, alii edisseruere (v. Voët Dispp. Sel. p. l. p. 225. s. Spizelius Scrutin. Atheismi p. 17. s. Reiserus Ep. de Atheism. ad Spizel. p. 241. s. Mullerus Atheism. dev. p. 32.) Recte Mersennus l. d. Ne quis, inquit suspicetur me injuria conqueri, vel enim paucos vel nullos esse, qui Deum negent, sciat velim, non solum in Gallia sed etiam in aliis regnis tantam esse nefandorum atheorum multitudinem, ut jure mir ari possimus, quomodo Deus eos vivere sinat, quippe qui bonitatem insinitam in eis ad resipiscentiam exspectandis effundit.
Nostro tempore impleta. Quid vero hic consilii capiendum, & utrum consultius sit istam Atheismi invalescentis illuviem otiose spectare, &, ne infirmi turbentur, prorsus istam non movere Camarinam; an vero mascule potius contraire, ut, nisi athei convertantur, tamen a contagio alii praeserventur? ambigere fortean quis possit. Quemadmodum enim in politiis minime tutum est, ipsa rerump. sundamenta & jura dominantium injectis scrupulis sollicitari apud eos, qui e diutina consuetudine parendi absque haesitationo ulla in officio continentur; ita non magis tutum videtur, in religione ipsa
An Atheismo resistendum?
Suche im WerkInformationen zum Werk
Download dieses Werks
XML (TEI P5) ·
HTML ·
Text Metadaten zum WerkTEI-Header · CMDI · Dublin Core Ansichten dieser Seite
Voyant Tools
|
URL zu diesem Werk: | https://www.deutschestextarchiv.de/thomasius_ernsthaffte03_1724 |
URL zu dieser Seite: | https://www.deutschestextarchiv.de/thomasius_ernsthaffte03_1724/77 |
Zitationshilfe: | Thomasius, Christian: Ernsthaffte, aber doch Muntere und Vernünfftige Thomasische Gedancken und Errinnerungen über allerhand außerlesene Juristische Händel. Dritter Theil. Halle, 1724, S. 71. In: Deutsches Textarchiv <https://www.deutschestextarchiv.de/thomasius_ernsthaffte03_1724/77>, abgerufen am 01.09.2024. |