Morhof, Daniel Georg: Unterricht Von Der Teutschen Sprache und Poesie. Kiel, 1682.Das XIII. Cap. Von den bracht: deßhalben Joachim du Bellaywieder seine Petrarchisirende Landsleute ein absonderliches Buch geschrieben. So haben auch Ronsard, Jodell, Bartas viel Graecismos in die Frantzösische Sprache gebracht/ welche deßwegen von andern getadelt werden/ insonder- heit von dem I. F. Grandis in seinem Dis- cours Encomiastique sur la Rhetoriq; Fran- cois. de Mons. de Bary p. 25. Vondel hat in seiner Aenleidinge hievon auch nützliche Lehren gegeben: Wy moeten dese tongen matigen, en mengen, en met kennisse besnoeien, oock niet alte latinachtig, noch te nau gezet en nieu- vvelyck Duitsch spreken, maer zulcks dat de tong haer eigenschap niet verlieze, vvaer van de hervormers onzer spraecke niet geheel vry zijn. Men vermide ge- lijck een pest, de vvoorden tegens den aert onzer tale te verstellen: een evel da doorluchtige Italianen Spanjarden en Franschen oock van ziek zijn. Was die Teutsche Sprache anlanget/ so ist sie zwar
Das XIII. Cap. Von den bracht: deßhalben Joachim du Bellaywieder ſeine Petrarchiſirende Landsleute ein abſonderliches Buch geſchrieben. So haben auch Ronſard, Jodell, Bartas viel Græciſmos in die Frantzoͤſiſche Sprache gebracht/ welche deßwegen von andern getadelt werden/ inſonder- heit von dem I. F. Grandis in ſeinem Diſ- cours Encomiaſtique ſur la Rhetoriq; Fran- coiſ. de Monſ. de Bary p. 25. Vondel hat in ſeiner Aenleidinge hievon auch nuͤtzliche Lehren gegeben: Wy moeten deſe tongen matigen, en mengen, en met kenniſſe beſnoeien, oock niet alte latinachtig, noch te nau gezet en nieu- vvelyck Duitſch ſpreken, maer zulcks dat de tong haer eigenſchap niet verlieze, vvaer van de hervormers onzer ſpraecke niet geheel vry zijn. Men vermide ge- lijck een peſt, de vvoorden tegens den aert onzer tale te verſtellen: een evel da doorluchtige Italianen Spanjarden en Franſchen oock van ziek zijn. Was die Teutſche Sprache anlanget/ ſo iſt ſie zwar
<TEI> <text> <body> <div n="1"> <div n="2"> <div n="3"> <p><pb facs="#f0678" n="666"/><fw place="top" type="header"><hi rendition="#b">Das <hi rendition="#aq">XIII.</hi> Cap. Von den</hi></fw><lb/> bracht: deßhalben <hi rendition="#aq">Joachim du Bellay</hi><lb/> wieder ſeine <hi rendition="#aq">Petrarchiſi</hi>rende Landsleute<lb/> ein abſonderliches Buch geſchrieben.<lb/> So haben auch <hi rendition="#aq">Ronſard, Jodell, Bartas</hi><lb/> viel <hi rendition="#aq">Græciſmos</hi> in die Frantzoͤſiſche<lb/> Sprache gebracht/ welche deßwegen<lb/> von andern getadelt werden/ inſonder-<lb/> heit von dem <hi rendition="#aq">I. F. Grandis</hi> in ſeinem <hi rendition="#aq">Diſ-<lb/> cours Encomiaſtique ſur la Rhetoriq; Fran-<lb/> coiſ. de Monſ. de Bary p. 25. Vondel</hi><lb/> hat in ſeiner <hi rendition="#aq">Aenleidinge</hi> hievon auch<lb/> nuͤtzliche Lehren gegeben: <hi rendition="#aq">Wy moeten<lb/> deſe tongen matigen, en mengen, en<lb/> met kenniſſe beſnoeien, oock niet alte<lb/> latinachtig, noch te nau gezet en nieu-<lb/> vvelyck Duitſch ſpreken, maer zulcks dat<lb/> de tong haer eigenſchap niet verlieze,<lb/> vvaer van de hervormers onzer ſpraecke<lb/> niet geheel vry zijn. Men vermide ge-<lb/> lijck een peſt, de vvoorden tegens den<lb/> aert onzer tale te verſtellen: een evel da<lb/> doorluchtige Italianen Spanjarden en<lb/> Franſchen oock van ziek zijn.</hi> Was die<lb/> Teutſche Sprache anlanget/ ſo iſt ſie<lb/> <fw place="bottom" type="catch">zwar</fw><lb/></p> </div> </div> </div> </body> </text> </TEI> [666/0678]
Das XIII. Cap. Von den
bracht: deßhalben Joachim du Bellay
wieder ſeine Petrarchiſirende Landsleute
ein abſonderliches Buch geſchrieben.
So haben auch Ronſard, Jodell, Bartas
viel Græciſmos in die Frantzoͤſiſche
Sprache gebracht/ welche deßwegen
von andern getadelt werden/ inſonder-
heit von dem I. F. Grandis in ſeinem Diſ-
cours Encomiaſtique ſur la Rhetoriq; Fran-
coiſ. de Monſ. de Bary p. 25. Vondel
hat in ſeiner Aenleidinge hievon auch
nuͤtzliche Lehren gegeben: Wy moeten
deſe tongen matigen, en mengen, en
met kenniſſe beſnoeien, oock niet alte
latinachtig, noch te nau gezet en nieu-
vvelyck Duitſch ſpreken, maer zulcks dat
de tong haer eigenſchap niet verlieze,
vvaer van de hervormers onzer ſpraecke
niet geheel vry zijn. Men vermide ge-
lijck een peſt, de vvoorden tegens den
aert onzer tale te verſtellen: een evel da
doorluchtige Italianen Spanjarden en
Franſchen oock van ziek zijn. Was die
Teutſche Sprache anlanget/ ſo iſt ſie
zwar
Suche im WerkInformationen zum Werk
Download dieses Werks
XML (TEI P5) ·
HTML ·
Text Metadaten zum WerkTEI-Header · CMDI · Dublin Core Ansichten dieser Seite
Voyant Tools
|
URL zu diesem Werk: | https://www.deutschestextarchiv.de/morhof_unterricht_1682 |
URL zu dieser Seite: | https://www.deutschestextarchiv.de/morhof_unterricht_1682/678 |
Zitationshilfe: | Morhof, Daniel Georg: Unterricht Von Der Teutschen Sprache und Poesie. Kiel, 1682, S. 666. In: Deutsches Textarchiv <https://www.deutschestextarchiv.de/morhof_unterricht_1682/678>, abgerufen am 10.09.2024. |