Micraelius, Johann: Erstes Buch Deß Alten Pommer-Landes. Bd. 1. Stettin, 1639.Ars hoc esse Viris solet, horum ut corda animosq; Pascat, perpetuum concilietq; decus. Hoc dudum advertens, Micraeli, clare Sacerdos Musarum, tanta hanc strenuitate colis; Ut satis haud tibi sit Phoebus studiumq; diurnum, Verum etiam placeat Lunae adhibere moram. Pro lubitu, prae ter tot publica, nunc vel Jovae Vel Sophies vastis te insinuando libris; Nunc scribendo etiam, quaecunq; industria mentis In commune bonum finxerat ante tuae. Scilicet haud artes, harum culturaq; constans, Cura gravis, labor aut grande videntur onus; Sed dulces epulae mentis, suavisq; voluptas, Quaeq; vetant hominem post sua fata mori. Ipse tuo hinc scite ex inverso Nomine dicis: ARSMIHI LAC, NOMEN SIVE benigna parit. Et merito nomen pariunt Famamq; perennem Scripta tibi incolumi commemorata fide. Ut pote queis vitam reddis peramabilis Histor Et Patribus sanctis, fortibus atq; viris. Praecipue at studium si quod super orbe meretur Cantari, Patriae dedita cura potest. Historias Patriae nimirum vindice penna Dum revocare studes, nemo caninus erit, Tamq; sacrum coeptum pro parte juvare negabit, Judicio prorsus destituetve bono. Quin potius posthac scriptum hocce perutile dicet Postgenitis, si quis porro futurus erit. Interea haud fas est inceptam abrumpete telam, Et Gentis curam deposuisse suae. Certe ea prae reliquis habet ornamenta, tot atq; Commoda, ut in laudes recte & Alumnus eat. Perge ideo in tabula velut ingeniosus Apelles Pingere, quicquid habet gens Pomerana boni; Qui mores veterum, qui nunc, & lubrica quae sit Fortunae facies, commemorando Duces. Patria
Ars hoc eſſe Viris ſolet, horum ut corda animosq́; Paſcat, perpetuum concilietq; decus. Hoc dudum advertens, Micræli, clare Sacerdos Muſarum, tanta hanc ſtrenuitate colis; Ut ſatis haud tibi ſit Phœbus ſtudiumq; diurnum, Verum etiam placeat Lunæ adhibere moram. Pro lubitu, præ ter tot publica, nunc vel Jovæ Vel Sophies vaſtis te inſinuando libris; Nunc ſcribendo etiam, quæcunq; induſtria mentis In commune bonum finxerat ante tuæ. Scilicet haud artes, harum culturaq; conſtans, Cura gravis, labor aut grande videntur onus; Sed dulces epulæ mentis, ſuaviſq; voluptas, Quæq; vetant hominem poſt ſua fata mori. Ipſe tuo hinc ſcitè ex inverſo Nomine dicis: ARSMIHI LAC, NOMEN SIVE benigna parit. Et meritò nomen pariunt Famamq; perennem Scripta tibi incolumi commemorata fide. Ut pote queis vitam reddis peramabilis Hiſtor Et Patribus ſanctis, fortibus atq; viris. Præcipuè at ſtudium ſi quod ſuper orbe meretur Cantari, Patriæ dedita cura poteſt. Hiſtorias Patriæ nimirum vindice penna Dum revocare ſtudes, nemo caninus erit, Tamq; ſacrum cœptum pro parte juvare negabit, Judicio prorſus deſtituetve bono. Quin potius poſthac ſcriptum hocce perutile dicet Poſtgenitis, ſi quis porro futurus erit. Interea haud fas eſt inceptam abrumpete telam, Et Gentis curam depoſuiſſe ſuæ. Certè ea præ reliquis habet ornamenta, tot atq; Commoda, ut in laudes rectè & Alumnus eat. Perge ideo in tabula velut ingenioſus Apelles Pingere, quicquid habet gens Pomerana boni; Qui mores veterum, qui nunc, & lubrica quæ ſit Fortunæ facies, commemorando Duces. Patria
<TEI> <text> <front> <div type="contents"> <div n="1"> <lg type="poem"> <pb facs="#f0056"/> <l> <hi rendition="#aq">Ars hoc eſſe Viris ſolet, horum ut corda animosq́;</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Paſcat, perpetuum concilietq; decus.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Hoc dudum advertens, <hi rendition="#k">Micræli</hi>, clare Sacerdos</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Muſarum, tanta hanc ſtrenuitate colis;</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Ut ſatis haud tibi ſit Phœbus ſtudiumq; diurnum,</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Verum etiam placeat Lunæ adhibere moram.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Pro lubitu, præ ter tot publica, nunc vel <hi rendition="#k">Jovæ</hi></hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Vel Sophies vaſtis te inſinuando libris;</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Nunc ſcribendo etiam, quæcunq; induſtria mentis</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">In commune bonum finxerat ante tuæ.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Scilicet haud artes, harum culturaq; conſtans,</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Cura gravis, labor aut grande videntur onus;</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Sed dulces epulæ mentis, ſuaviſq; voluptas,</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Quæq; vetant hominem poſt ſua fata mori.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Ipſe tuo hinc ſcitè ex inverſo Nomine dicis:</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">ARSMIHI LAC, NOMEN SIVE benigna parit.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Et meritò nomen pariunt Famamq; perennem</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Scripta tibi incolumi commemorata fide.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Ut pote queis vitam reddis peramabilis Hiſtor</hi> </l><lb/> <l><hi rendition="#aq">Et Patribus ſanctis, fortib</hi>u<hi rendition="#aq">s atq; viris.</hi></l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Præcipuè at ſtudium ſi quod ſuper orbe meretur</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Cantari, Patriæ dedita cura poteſt.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Hiſtorias Patriæ nimirum vindice penna</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Dum revocare ſtudes, nemo caninus erit,</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Tamq; ſacrum cœptum pro parte juvare negabit,</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Judicio prorſus deſtituetve bono.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Quin potius poſthac ſcriptum hocce perutile dicet</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Poſtgenitis, ſi quis porro futurus erit.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Interea haud fas eſt inceptam abrumpete telam,</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Et Gentis curam depoſuiſſe ſuæ.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Certè ea præ reliquis habet ornamenta, tot atq;</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Commoda, ut in laudes rectè & Alumnus eat.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Perge ideo in tabula velut ingenioſus Apelles</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Pingere, quicquid habet gens Pomerana boni;</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Qui mores veterum, qui nunc, & lubrica quæ ſit</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Fortunæ facies, commemorando Duces.</hi> </l><lb/> <fw place="bottom" type="catch"> <hi rendition="#aq">Patria</hi> </fw><lb/> </lg> </div> </div> </front> </text> </TEI> [0056]
Ars hoc eſſe Viris ſolet, horum ut corda animosq́;
Paſcat, perpetuum concilietq; decus.
Hoc dudum advertens, Micræli, clare Sacerdos
Muſarum, tanta hanc ſtrenuitate colis;
Ut ſatis haud tibi ſit Phœbus ſtudiumq; diurnum,
Verum etiam placeat Lunæ adhibere moram.
Pro lubitu, præ ter tot publica, nunc vel Jovæ
Vel Sophies vaſtis te inſinuando libris;
Nunc ſcribendo etiam, quæcunq; induſtria mentis
In commune bonum finxerat ante tuæ.
Scilicet haud artes, harum culturaq; conſtans,
Cura gravis, labor aut grande videntur onus;
Sed dulces epulæ mentis, ſuaviſq; voluptas,
Quæq; vetant hominem poſt ſua fata mori.
Ipſe tuo hinc ſcitè ex inverſo Nomine dicis:
ARSMIHI LAC, NOMEN SIVE benigna parit.
Et meritò nomen pariunt Famamq; perennem
Scripta tibi incolumi commemorata fide.
Ut pote queis vitam reddis peramabilis Hiſtor
Et Patribus ſanctis, fortibus atq; viris.
Præcipuè at ſtudium ſi quod ſuper orbe meretur
Cantari, Patriæ dedita cura poteſt.
Hiſtorias Patriæ nimirum vindice penna
Dum revocare ſtudes, nemo caninus erit,
Tamq; ſacrum cœptum pro parte juvare negabit,
Judicio prorſus deſtituetve bono.
Quin potius poſthac ſcriptum hocce perutile dicet
Poſtgenitis, ſi quis porro futurus erit.
Interea haud fas eſt inceptam abrumpete telam,
Et Gentis curam depoſuiſſe ſuæ.
Certè ea præ reliquis habet ornamenta, tot atq;
Commoda, ut in laudes rectè & Alumnus eat.
Perge ideo in tabula velut ingenioſus Apelles
Pingere, quicquid habet gens Pomerana boni;
Qui mores veterum, qui nunc, & lubrica quæ ſit
Fortunæ facies, commemorando Duces.
Patria
Suche im WerkInformationen zum Werk
Download dieses Werks
XML (TEI P5) ·
HTML ·
Text Metadaten zum WerkTEI-Header · CMDI · Dublin Core Ansichten dieser Seite
Voyant Tools
|
URL zu diesem Werk: | https://www.deutschestextarchiv.de/micraelius_pommernland01_1639 |
URL zu dieser Seite: | https://www.deutschestextarchiv.de/micraelius_pommernland01_1639/56 |
Zitationshilfe: | Micraelius, Johann: Erstes Buch Deß Alten Pommer-Landes. Bd. 1. Stettin, 1639, S. . In: Deutsches Textarchiv <https://www.deutschestextarchiv.de/micraelius_pommernland01_1639/56>, abgerufen am 01.09.2024. |