Hofmann, Daniel: Leichpredigt, bey der Begrebniß ... Herrn Joachim Mynsingers von Frudeck. Magdeburg, 1588.[fremdsprachliches Material] FELICISSIMAE DEFVNCTI MEMORIAE SACRVM. NObile Frundechae gentis decus, vltima rerum Linea mors, terris invidiosa nimis, Et natura potens sublatum pene volebant Munus, & hinc tali nos viduare bono: At nec naturae, nec morti, tanta potestas Vt coeptum facinus perficeretur, erat, Obstitit his siquidem divina Phronesis, & artem Arte petens, partes egit amica viri. Dotibus haec dotes addendo, plura ministrat, Quam quae naturae subijcienda forent. Hic vir hic ille viraum quo non servantier alter Iuris erat, quo non aequor vllus erat. Fortiter & necis & naturae comprimit aestum, Et melius vita nil sibi morte putat. Hic est quo duce nos Astraea revisere rursum Caeperat, & dudum clausa patere via, At legum antistes fatorum lege perenni Ipse cadit, morti lege iubente datur, Heu fas, norma, nefas, enormis, fanda nefanda Lex illex, servas hac ratione tuos? Hoc favisse fuit fuit hoc iuvisse iuvantem? Quem tamen hic opera nil faciente petis, Nam quae causa mali fuit, haec medicamina rursum Praestat, vt ex uno sint bona saepe malo.
[fremdsprachliches Material] FELICISSIMAE DEFVNCTI MEMORIAE SACRVM. NObile Frundechae gentis decus, vltima rerum Linea mors, terris invidiosa nimis, Et natura potens sublatum pené volebant Munus, & hinc tali nos viduare bono: At nec naturae, nec morti, tanta potestas Vt coeptum facinus perficeretur, erat, Obstitit his siquidem divina Phronesis, & artem Arte petens, partes egit amica viri. Dotibus haec dotes addendo, plura ministrat, Quam quae naturae subijcienda forent. Hic vir hic ille virûm quo non servantier alter Iuris erat, quo non aequor vllus erat. Fortiter & necis & naturae comprimit aestum, Et melius vita nil sibi morte putat. Hic est quo duce nos Astraea revisere rursum Caeperat, & dudum clausa patere via, At legum antistes fatorum lege perenni Ipse cadit, morti lege iubente datur, Heu fas, norma, nefas, enormis, fanda nefanda Lex illex, servas hac ratione tuos? Hoc favisse fuit fuit hoc iuvisse iuvantem? Quem tamen hic opera nil faciente petis, Nam quae causa mali fuit, haec medicamina rursum Praestat, vt ex uno sint bona saepé malo.
<TEI> <text> <body> <div> <pb facs="#f0108"/> </div> <div> <head><foreign xml:lang="el"><gap reason="fm"/></foreign> FELICISSIMAE DEFVNCTI MEMO<hi rendition="#i">RIAE SACRVM</hi>.<lb/></head> <l>N<hi rendition="#i">Obile Frundechae gentis decus, vltima rerum Linea mors, terris invidiosa nimis, Et natura potens sublatum pené volebant Munus, & hinc tali nos viduare bono: At nec naturae, nec morti, tanta potestas Vt coeptum facinus perficeretur, erat, Obstitit his siquidem divina Phronesis, & artem Arte petens, partes egit amica viri. Dotibus haec dotes addendo, plura ministrat, Quam quae naturae subijcienda forent. Hic vir hic ille virûm quo non servantier alter Iuris erat, quo non aequor vllus erat. Fortiter & necis & naturae comprimit aestum, Et melius vita nil sibi morte putat. Hic est quo duce nos Astraea revisere rursum Caeperat, & dudum clausa patere via, At legum antistes fatorum lege perenni Ipse cadit, morti lege iubente datur, Heu fas, norma, nefas, enormis, fanda nefanda Lex illex, servas hac ratione tuos? Hoc favisse fuit fuit hoc iuvisse iuvantem? Quem tamen hic opera nil faciente petis, Nam quae causa mali fuit, haec medicamina rursum Praestat, vt ex uno sint bona saepé malo. </hi></l> </div> </body> </text> </TEI> [0108]
_ FELICISSIMAE DEFVNCTI MEMORIAE SACRVM.
NObile Frundechae gentis decus, vltima rerum Linea mors, terris invidiosa nimis, Et natura potens sublatum pené volebant Munus, & hinc tali nos viduare bono: At nec naturae, nec morti, tanta potestas Vt coeptum facinus perficeretur, erat, Obstitit his siquidem divina Phronesis, & artem Arte petens, partes egit amica viri. Dotibus haec dotes addendo, plura ministrat, Quam quae naturae subijcienda forent. Hic vir hic ille virûm quo non servantier alter Iuris erat, quo non aequor vllus erat. Fortiter & necis & naturae comprimit aestum, Et melius vita nil sibi morte putat. Hic est quo duce nos Astraea revisere rursum Caeperat, & dudum clausa patere via, At legum antistes fatorum lege perenni Ipse cadit, morti lege iubente datur, Heu fas, norma, nefas, enormis, fanda nefanda Lex illex, servas hac ratione tuos? Hoc favisse fuit fuit hoc iuvisse iuvantem? Quem tamen hic opera nil faciente petis, Nam quae causa mali fuit, haec medicamina rursum Praestat, vt ex uno sint bona saepé malo.
Suche im WerkInformationen zum Werk
Download dieses Werks
XML (TEI P5) ·
HTML ·
Text Metadaten zum WerkTEI-Header · CMDI · Dublin Core Ansichten dieser Seite
Voyant Tools
|
URL zu diesem Werk: | https://www.deutschestextarchiv.de/hofmann_leichpredigt_1588 |
URL zu dieser Seite: | https://www.deutschestextarchiv.de/hofmann_leichpredigt_1588/108 |
Zitationshilfe: | Hofmann, Daniel: Leichpredigt, bey der Begrebniß ... Herrn Joachim Mynsingers von Frudeck. Magdeburg, 1588, S. . In: Deutsches Textarchiv <https://www.deutschestextarchiv.de/hofmann_leichpredigt_1588/108>, abgerufen am 24.08.2024. |