Birken, Sigmund von: Die Fried-erfreuete Teutonje. Nürnberg, 1652.Non laudabo; animo Te tacite colam: insons ora rubor ne Tua vestiat. Virtus enthea laudabilis esse, non laudari in faciem, cupit. Olim facta meum dicere erit Tuae, dum gestae numeros res cumulaverint. Heic, ut mact us eas, fas monuisse sit, magnis laudibus indies. Vitae vita Tuae fac cynosura sit exemplumq Patris, quem Superum favor divinis graviter mactat honoribus. Hunc fac moribus exprimas! Prudens Consilium, pect ora fortia ardens Pallada mens, Justitiaeq amor, Cor plenum Eusebie, nomina quanta, quot! haec adsint tibi numina! Sic e fronte, Patris, ceuspeculo Tua, vultus respiciat, fama repullulet & virtutis honos, celsum animi decus. quem Tu, Te referet Parens. Quin fac, quod fac is, ut Matris imago sis; in Te tot Veneres illius emicent. Ipsa Heroidum ut est unica gloria, sic Tu Principum adorea. Salve flos Charitum, Dive Dearum amor, Virtutumq viror! vive, vale diu! non inglorius hinc sero abiturus ad cognatam aetheream domum. Epistola
Non laudabo; animo Te tacitè colam: inſons ora rubor ne Tua veſtiat. Virtus enthea laudabilis eſſe, non laudari in faciem, cupit. Olim facta meum dicere erit Tuæ, dum geſtæ numeros res cumulaverint. Hîc, ut mact us eas, fas monuiſſe ſit, magnis laudibus indies. Vitæ vita Tuæ fac cynoſura ſit exemplumq́ Patris, quem Superúm favor divinis graviter mactat honoribus. Hunc fac moribus exprimas! Prudens Conſilium, pect ora fortia ardens Pallada mens, Juſtitiæq́ amor, Cor plenum Euſebie, nomina quanta, quot! hæc adſint tibi numina! Sic è fronte, Patris, ceuſpeculo Tuâ, vultus reſpiciat, fama repullulet & virtutis honos, celſum animi decus. quem Tu, Te referet Parens. Quin fac, quod fac is, ut Matris imago ſis; in Te tot Veneres illius emicent. Ipſa Heroidum ut eſt unica gloria, ſic Tu Principum adorea. Salve flos Charitum, Dive Dearum amor, Virtutumq́ viror! vive, vale diu! non inglorius hinc ſerò abiturus ad cognatam ætheream domum. Epiſtola
<TEI> <text> <front> <div> <lg type="poem"> <pb facs="#f0044"/> <l> <hi rendition="#aq"><hi rendition="#i">Non laudabo</hi>; <hi rendition="#i">animo Te tacitè colam</hi>:</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#i">inſons ora rubor ne Tua veſtiat.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#i">Virtus enthea laudabilis eſſe, non</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#i">laudari in faciem, cupit.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#i">Olim facta meum dicere erit Tuæ,</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#i">dum geſtæ numeros res cumulaverint.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#i">Hîc, ut mact us eas, fas monuiſſe ſit,</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#i">magnis laudibus indies.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#i">Vitæ vita Tuæ fac cynoſura ſit</hi> </l><lb/> <l><hi rendition="#i">exemplumq́</hi> Patris, <hi rendition="#i">quem Superúm favor</hi></l><lb/> <l> <hi rendition="#i">divinis graviter mactat honoribus.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#i">Hunc fac moribus exprimas!</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#i">Prudens C<hi rendition="#i">onſilium, pect ora</hi> fortia</hi> </l><lb/> <l><hi rendition="#i">ardens</hi> Pallada <hi rendition="#i">mens,</hi> Juſtitiæ<hi rendition="#i">q́ amor,</hi></l><lb/> <l><hi rendition="#i">Cor plenum</hi> Euſebie, <hi rendition="#i">nomina quanta, quot</hi>!</l><lb/> <l><hi rendition="#i">hæc adſint tibi numina</hi>!</l><lb/> <l><hi rendition="#i">Sic è fronte,</hi> Patris, <hi rendition="#i">ceuſpeculo Tuâ,</hi></l><lb/> <l> <hi rendition="#i">vultus reſpiciat, fama repullulet</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#i">& virtutis honos, celſum animi decus.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#i">quem Tu, Te referet Parens.</hi> </l><lb/> <l><hi rendition="#i">Quin fac, quod fac is, ut</hi> Matris <hi rendition="#i">imago ſis</hi>;</l><lb/> <l> <hi rendition="#i">in Te tot Veneres illius emicent.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#i">Ipſa Heroidum ut eſt unica gloria,</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#i">ſic Tu Principum adorea.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#i">Salve flos Charitum, Dive Dearum amor,</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#i">Virtutumq́ viror! vive, vale diu!</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#i">non inglorius hinc ſerò abiturus ad</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#i">cognatam ætheream domum.</hi> </l> </lg> </div><lb/> <fw place="bottom" type="catch"> <hi rendition="#aq">Epiſtola</hi> </fw><lb/> </front> </text> </TEI> [0044]
Non laudabo; animo Te tacitè colam:
inſons ora rubor ne Tua veſtiat.
Virtus enthea laudabilis eſſe, non
laudari in faciem, cupit.
Olim facta meum dicere erit Tuæ,
dum geſtæ numeros res cumulaverint.
Hîc, ut mact us eas, fas monuiſſe ſit,
magnis laudibus indies.
Vitæ vita Tuæ fac cynoſura ſit
exemplumq́ Patris, quem Superúm favor
divinis graviter mactat honoribus.
Hunc fac moribus exprimas!
Prudens Conſilium, pect ora fortia
ardens Pallada mens, Juſtitiæq́ amor,
Cor plenum Euſebie, nomina quanta, quot!
hæc adſint tibi numina!
Sic è fronte, Patris, ceuſpeculo Tuâ,
vultus reſpiciat, fama repullulet
& virtutis honos, celſum animi decus.
quem Tu, Te referet Parens.
Quin fac, quod fac is, ut Matris imago ſis;
in Te tot Veneres illius emicent.
Ipſa Heroidum ut eſt unica gloria,
ſic Tu Principum adorea.
Salve flos Charitum, Dive Dearum amor,
Virtutumq́ viror! vive, vale diu!
non inglorius hinc ſerò abiturus ad
cognatam ætheream domum.
Epiſtola
Suche im WerkInformationen zum Werk
Download dieses Werks
XML (TEI P5) ·
HTML ·
Text Metadaten zum WerkTEI-Header · CMDI · Dublin Core Ansichten dieser Seite
Voyant Tools
|
URL zu diesem Werk: | https://www.deutschestextarchiv.de/birken_friedensvergleich_1652 |
URL zu dieser Seite: | https://www.deutschestextarchiv.de/birken_friedensvergleich_1652/44 |
Zitationshilfe: | Birken, Sigmund von: Die Fried-erfreuete Teutonje. Nürnberg, 1652, S. . In: Deutsches Textarchiv <https://www.deutschestextarchiv.de/birken_friedensvergleich_1652/44>, abgerufen am 14.08.2024. |