Birken, Sigmund von: Die Fried-erfreuete Teutonje. Nürnberg, 1652.Adde Nasonem, Equitem Romanum, solo hoc infelicem, quod Hic lacrumas inter sedet ac suspiria Caesar. XXXVI. Hos & alios pollouste agathouste secula prisca ama- XXXVII. Quidam, quibus non satis est, non amare inno- etiam
Adde Naſonem, Equitem Romanum, ſolo hoc infelicem, quod Hic lacrumas inter ſedet ac ſuſpiria Cæſar. XXXVI. Hos & alios ϖολλȣ́ϛε ἀγαθȣ́ϛε ſecula priſca ama- XXXVII. Quidam, quibus non ſatis eſt, non amare inno- etiam
<TEI> <text> <front> <div> <pb facs="#f0042"/> <p> <hi rendition="#aq">Adde Naſonem, Equitem Romanum, ſolo hoc infelicem, quod<lb/><hi rendition="#i">teneri Doctor amoris erat</hi> (<hi rendition="#i">Angel. Polit.</hi>) Adde & optimum peſ-<lb/> ſimi Principis magiſtrum, <hi rendition="#i">Senecam</hi>; quem dum ille hom inum<lb/> numero eripere voluit, immortalium concilio ad jecit; cujus<lb/> ex fortiſſimis vulneribus plus gloriæ quam ſanguinis manavit.<lb/> Et aliter quidem, quàm hodiè ſentitur, de his æternitatis can-<lb/> didatis ſenſit, in ipforum libris æternum victurus, Divus <hi rendition="#i">Au-<lb/> guſtus</hi>, ob flagrans eorum ſtudium Aulicorum ſuorum prover-<lb/> bium factus:</hi> </p><lb/> <lg type="poem"> <l> <hi rendition="#aq"> <hi rendition="#i">Hic lacrumas inter ſedet ac ſuſpiria Cæſar.</hi> </hi> </l> </lg><lb/> <p><hi rendition="#aq"><hi rendition="#i">XXXVI.</hi> Hos & alios</hi> ϖολλȣ́ϛε ἀγαθȣ́ϛε <hi rendition="#aq">ſecula priſca ama-<lb/> verũt, foverunt, coluerunt. Hinc <hi rendition="#i">coronæ</hi>, imò & <hi rendition="#i">Statuæ</hi> vete-<lb/> rum Poetarum, de quibus teſtatur vetus inſcribtio, in oppido<lb/> Hiſcanio ab Onuphrio Pannino reperta: (<hi rendition="#i">Smet. antiq. Inſcribt.<lb/> æppend.</hi>) <hi rendition="#i">L. VALERIO, L. F. PVDENTI. Hic, cum eſſet annorum<lb/> XIII. Romæ, cereamine</hi> I<hi rendition="#i">ovis Capitolini, luſtro ſexto, claruate ingenii,<lb/> coronatus eſt inter Poetas Latinos, omnibus ſententiis judicum. Huic<lb/> plebs univerſa Hiſconienſium ſtatuam ære collato decrevit.</hi> Coronæ<lb/> quidem, <hi rendition="#i">quibus</hi> hodiè <hi rendition="#i">parum credendum eſt, cum eas & ad impe-<lb/> ritos deferre gratia ſoleat</hi>, (<hi rendition="#i">Petr, ib.</hi>) noſtris quoque temporibus<lb/> uſque antehac obtinuerunt. Sed Fautorum hoc ſeculo <hi rendition="#i">vix to-<lb/> tidem, quot Thebarum portæ vel àivitis oſtia Nili</hi>, & fortaſſis <hi rendition="#i">unus,<lb/> duo tres, quartus autem ubi</hi>? (<hi rendition="#i">Plat. in Tim.</hi>)</hi></p><lb/> <p><hi rendition="#aq"><hi rendition="#i">XXXVII.</hi> Quidam, quibus non ſatis eſt, non amare inno-<lb/> centes has Muſas, eas etiam convitiis proſcindunt, <hi rendition="#i">linguæ ſuæ<lb/> virus alieno dolori locantes</hi> (<hi rendition="#i">Apul. Apol.</hi>) & <hi rendition="#i">verba atroci ſtilo confodi-<lb/> entes.</hi> (<hi rendition="#i">Petron. ib.</hi>) Hos ignorantia oſores facit, ubi plerumque</hi><lb/> ὄνος λύρας ἤκȣσε, καὶ σάλπιγγος ὕς. <ref target="#†"/> <hi rendition="#aq">quorum quidem rictus adſe<lb/> latrantes, ut Luna, non pavet magnanimus Poeta. culpent au-<lb/> dacter, dum imitari nequeunt. Sed & aliis veritatis religio<lb/> imponit, qui- <hi rendition="#i">ſolas tribuunt fabellas vætibus; ac ſi Veraloqui fædum q́<lb/> foret vetitumq́ Poetis</hi>; (<hi rendition="#i">Paling.</hi></hi> ♍.) <hi rendition="#aq">imò <hi rendition="#i">mendaeium Poeſeos materi-<lb/> am</hi> <ref target="#†"/> proclamant. Sed hi fallunt & falluntur, dum timent falli.<lb/> Solebant enim Poetæ fabulis, quaſi nubeculis quibusdam ſua<lb/> & myſteria & præcepta Philoſophiæ naturalis & moralis ope-<lb/> rire atque involvere: ſicut Medicus acerbiora Pharmaca exhi-<lb/> biturus, ‒ <hi rendition="#i">prius oras pocula circum Conſpergit mellis dulci flavoque<lb/> liquore.</hi> Poetæ vitia ſub involucro perſtringunt & vel invitos<lb/><hi rendition="#i">a</hi>d virtutis adſensum trahunt. Quis hoc illis dabit vitio? quæ</hi><lb/> <fw place="bottom" type="catch"><hi rendition="#aq">etiam</hi></fw><lb/></p> </div> </front> </text> </TEI> [0042]
Adde Naſonem, Equitem Romanum, ſolo hoc infelicem, quod
teneri Doctor amoris erat (Angel. Polit.) Adde & optimum peſ-
ſimi Principis magiſtrum, Senecam; quem dum ille hom inum
numero eripere voluit, immortalium concilio ad jecit; cujus
ex fortiſſimis vulneribus plus gloriæ quam ſanguinis manavit.
Et aliter quidem, quàm hodiè ſentitur, de his æternitatis can-
didatis ſenſit, in ipforum libris æternum victurus, Divus Au-
guſtus, ob flagrans eorum ſtudium Aulicorum ſuorum prover-
bium factus:
Hic lacrumas inter ſedet ac ſuſpiria Cæſar.
XXXVI. Hos & alios ϖολλȣ́ϛε ἀγαθȣ́ϛε ſecula priſca ama-
verũt, foverunt, coluerunt. Hinc coronæ, imò & Statuæ vete-
rum Poetarum, de quibus teſtatur vetus inſcribtio, in oppido
Hiſcanio ab Onuphrio Pannino reperta: (Smet. antiq. Inſcribt.
æppend.) L. VALERIO, L. F. PVDENTI. Hic, cum eſſet annorum
XIII. Romæ, cereamine Iovis Capitolini, luſtro ſexto, claruate ingenii,
coronatus eſt inter Poetas Latinos, omnibus ſententiis judicum. Huic
plebs univerſa Hiſconienſium ſtatuam ære collato decrevit. Coronæ
quidem, quibus hodiè parum credendum eſt, cum eas & ad impe-
ritos deferre gratia ſoleat, (Petr, ib.) noſtris quoque temporibus
uſque antehac obtinuerunt. Sed Fautorum hoc ſeculo vix to-
tidem, quot Thebarum portæ vel àivitis oſtia Nili, & fortaſſis unus,
duo tres, quartus autem ubi? (Plat. in Tim.)
XXXVII. Quidam, quibus non ſatis eſt, non amare inno-
centes has Muſas, eas etiam convitiis proſcindunt, linguæ ſuæ
virus alieno dolori locantes (Apul. Apol.) & verba atroci ſtilo confodi-
entes. (Petron. ib.) Hos ignorantia oſores facit, ubi plerumque
ὄνος λύρας ἤκȣσε, καὶ σάλπιγγος ὕς. quorum quidem rictus adſe
latrantes, ut Luna, non pavet magnanimus Poeta. culpent au-
dacter, dum imitari nequeunt. Sed & aliis veritatis religio
imponit, qui- ſolas tribuunt fabellas vætibus; ac ſi Veraloqui fædum q́
foret vetitumq́ Poetis; (Paling. ♍.) imò mendaeium Poeſeos materi-
am proclamant. Sed hi fallunt & falluntur, dum timent falli.
Solebant enim Poetæ fabulis, quaſi nubeculis quibusdam ſua
& myſteria & præcepta Philoſophiæ naturalis & moralis ope-
rire atque involvere: ſicut Medicus acerbiora Pharmaca exhi-
biturus, ‒ prius oras pocula circum Conſpergit mellis dulci flavoque
liquore. Poetæ vitia ſub involucro perſtringunt & vel invitos
ad virtutis adſensum trahunt. Quis hoc illis dabit vitio? quæ
etiam
Suche im WerkInformationen zum Werk
Download dieses Werks
XML (TEI P5) ·
HTML ·
Text Metadaten zum WerkTEI-Header · CMDI · Dublin Core Ansichten dieser Seite
Voyant Tools
|
URL zu diesem Werk: | https://www.deutschestextarchiv.de/birken_friedensvergleich_1652 |
URL zu dieser Seite: | https://www.deutschestextarchiv.de/birken_friedensvergleich_1652/42 |
Zitationshilfe: | Birken, Sigmund von: Die Fried-erfreuete Teutonje. Nürnberg, 1652, S. . In: Deutsches Textarchiv <https://www.deutschestextarchiv.de/birken_friedensvergleich_1652/42>, abgerufen am 15.08.2024. |