Mollenfeld, Johann: Christliche Leichpredig/ Vber den Vnzeitigen. Gießen, 1616.SEQUUNTUR EPICEDIA COMPOSITA IN OBITUM PRAEMATURUM SED BEA- TUM, VIRI CLARISSIMI DN. HECTORIS SCHLANHOVII Medicinae D. Experientissimi, nuper Reipublicae Worma- tiensis ordinarii Medici. HEctorea vidi morboste saepe fugantem Virtute, & vitae robora ferre novae. Nunc tua sod letho virtus deleta quiescit, Et non, quae mortem pelleret, herba fuit. Haec misera est hominum facies: jam laeta virescit, Mox aestu solis fervidiore perit. Haec ex peccato redduntur praemia nobis. A mortis nunquam est libera vita metu. Dum portat carnem, comitem fert usque dolorem, Et quo spirat homo tempore, luctus ad est. Nec constare potest, quam mors Elegerit horam Ultima quae vitae debeat esse meae. Felix quottidie moriens! Nam vincere mortem Armatum semper quem invenit illa, potest. Desipit, in stellis qui vitae fata requitit, Mortis & e coelo tempora scire cupit Humanae vitae caelestia sydera non sunt Regula, sed summi verba sacrata patris. Quisquis eis vitam conformem ducere gaudet, Hujus ad obsequium sydera prompta micant. Non ergo astra pio, verum pius im peratastris, Et servit sancto pectore & ore Deo. Sic servire piis, Deum amantibus, omnia oportet, Omnia sunt etenim condita propter eos. Non asttis servire, Deo servire piorum est: Qui servire piis astra polumque jubet. In manibus tenet ille suis vitamque necemque Huic vive, & vitam mors tibi laeta feret. Tei-
SEQUUNTUR EPICEDIA COMPOSITA IN OBITUM PRÆMATURUM SED BEA- TUM, VIRI CLARISSIMI DN. HECTORIS SCHLANHOVII Medicinæ D. Experientiſſimi, nuper Reipublicæ Worma- tienſis ordinarii Medici. HEctorea vidi morboste ſæpè fugantem Virtute, & vitæ robora ferre novæ. Nunc tua ſod letho virtus deleta quieſcit, Et non, quæ mortem pelleret, herba fuit. Hæc miſera eſt hominum facies: jam læta vireſcit, Mox æſtu ſolis fervidiore perit. Hæc ex peccato redduntur præmia nobis. A mortis nunquam eſt libera vita metu. Dum portat carnem, comitem fert uſque dolorem, Et quo ſpirat homo tempore, luctus ad eſt. Nec conſtare poteſt, quam mors Elegerit horam Ultima quæ vitæ debeat eſſe meæ. Felix quottidie moriens! Nam vincere mortem Armatum ſemper quem invenit illa, poteſt. Deſipit, in ſtellis qui vitæ fata requitit, Mortis & è cœlo tempora ſcire cupit Humanæ vitæ cæleſtia ſydera non ſunt Regula, ſed ſummi verba ſacrata patris. Quisquis eis vitam conformem ducere gaudet, Hujus ad obſequium ſydera prompta micant. Non ergò aſtra pio, verum pius im perataſtris, Et ſervit ſancto pectore & ore Deo. Sic ſervire piis, Deum amantibus, omnia oportet, Omnia ſunt etenim condita propter eos. Non aſttis ſervire, Deo ſervire piorum eſt: Qui ſervire piis aſtra polumque jubet. In manibus tenet ille ſuis vitamque necemq́ue Huic vive, & vitam mors tibi læta feret. Tei-
<TEI> <text> <body> <pb facs="#f0020" n="20.[20]"/> <milestone rendition="#hr" unit="section"/><lb/> <div type="fsEpicedia" n="1"> <head> <hi rendition="#aq"><hi rendition="#g">SEQUUNTUR EPICEDIA COMPOSITA<lb/> IN OBITUM PRÆMATURUM SED BEA-<lb/> TUM, VIRI CLARISSIMI DN. HECTORIS SCHLANHOVII</hi><lb/> Medicinæ D. Experientiſſimi, nuper Reipublicæ Worma-<lb/> tienſis ordinarii Medici.</hi> </head><lb/> <div n="2"> <head/> <lg type="poem"> <l> <hi rendition="#aq"><hi rendition="#in">H</hi><hi rendition="#g"><hi rendition="#k">Ectorea</hi></hi> vidi morboste ſæpè fugantem</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Virtute, & vitæ robora ferre novæ.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Nunc tua ſod letho virtus deleta quieſcit,</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Et non, quæ mortem pelleret, herba fuit.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Hæc miſera eſt hominum facies: jam læta vireſcit,</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Mox æſtu ſolis fervidiore perit.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Hæc ex peccato redduntur præmia nobis.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">A mortis nunquam eſt libera vita metu.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Dum portat carnem, comitem fert uſque dolorem,</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Et quo ſpirat homo tempore, luctus ad eſt.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Nec conſtare poteſt, quam mors Elegerit horam</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Ultima quæ vitæ debeat eſſe meæ.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Felix quottidie moriens<hi rendition="#i">!</hi> Nam vincere mortem</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Armatum ſemper quem invenit illa, poteſt.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Deſipit, in ſtellis qui vitæ fata requitit,</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Mortis & è cœlo tempora ſcire cupit</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Humanæ vitæ cæleſtia ſydera non ſunt</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Regula, ſed ſummi verba ſacrata patris.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Quisquis eis vitam conformem ducere gaudet,</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Hujus ad obſequium ſydera prompta micant.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Non ergò aſtra pio, verum pius im perataſtris,</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Et ſervit ſancto pectore & ore Deo.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Sic ſervire piis, Deum amantibus, omnia oportet,</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Omnia ſunt etenim condita propter eos.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Non aſttis ſervire, Deo ſervire piorum eſt<hi rendition="#i">:</hi></hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Qui ſervire piis aſtra polumque jubet.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">In manibus tenet ille ſuis vitamque necemq́ue</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Huic vive, & vitam mors tibi læta feret.</hi> </l><lb/> <fw place="bottom" type="catch"> <hi rendition="#aq">Tei-</hi> </fw><lb/> </lg> </div> </div> </body> </text> </TEI> [20.[20]/0020]
SEQUUNTUR EPICEDIA COMPOSITA
IN OBITUM PRÆMATURUM SED BEA-
TUM, VIRI CLARISSIMI DN. HECTORIS SCHLANHOVII
Medicinæ D. Experientiſſimi, nuper Reipublicæ Worma-
tienſis ordinarii Medici.
HEctorea vidi morboste ſæpè fugantem
Virtute, & vitæ robora ferre novæ.
Nunc tua ſod letho virtus deleta quieſcit,
Et non, quæ mortem pelleret, herba fuit.
Hæc miſera eſt hominum facies: jam læta vireſcit,
Mox æſtu ſolis fervidiore perit.
Hæc ex peccato redduntur præmia nobis.
A mortis nunquam eſt libera vita metu.
Dum portat carnem, comitem fert uſque dolorem,
Et quo ſpirat homo tempore, luctus ad eſt.
Nec conſtare poteſt, quam mors Elegerit horam
Ultima quæ vitæ debeat eſſe meæ.
Felix quottidie moriens! Nam vincere mortem
Armatum ſemper quem invenit illa, poteſt.
Deſipit, in ſtellis qui vitæ fata requitit,
Mortis & è cœlo tempora ſcire cupit
Humanæ vitæ cæleſtia ſydera non ſunt
Regula, ſed ſummi verba ſacrata patris.
Quisquis eis vitam conformem ducere gaudet,
Hujus ad obſequium ſydera prompta micant.
Non ergò aſtra pio, verum pius im perataſtris,
Et ſervit ſancto pectore & ore Deo.
Sic ſervire piis, Deum amantibus, omnia oportet,
Omnia ſunt etenim condita propter eos.
Non aſttis ſervire, Deo ſervire piorum eſt:
Qui ſervire piis aſtra polumque jubet.
In manibus tenet ille ſuis vitamque necemq́ue
Huic vive, & vitam mors tibi læta feret.
Tei-
Suche im WerkInformationen zum Werk
Download dieses Werks
XML (TEI P5) ·
HTML ·
Text Metadaten zum WerkTEI-Header · CMDI · Dublin Core Ansichten dieser Seite
Voyant Tools
|
URL zu diesem Werk: | https://www.deutschestextarchiv.de/523641 |
URL zu dieser Seite: | https://www.deutschestextarchiv.de/523641/20 |
Zitationshilfe: | Mollenfeld, Johann: Christliche Leichpredig/ Vber den Vnzeitigen. Gießen, 1616, S. 20.[20]. In: Deutsches Textarchiv <https://www.deutschestextarchiv.de/523641/20>, abgerufen am 15.08.2024. |