Albinus, Christoph: Trost Trawriger Eltern. Brieg, 1628.Sed quid ego Mortem incuso? Deus arbiter aevi, cauiq; suum fixit constituitq; diem. Siste igitur lacrumam, Pater o generose; Jehova cum Dominus, dederat quem prius, abstulerit. Delicium fit nempe tuum, peramabile coeli delicium o raptum quam bene delicium! Haut equidem immerito luges: pars optima cordis, mens animiq; tui semi-sepulta jacet. Durities nec enim scopulis te saxea Ponti, aut chalybe obduxit mollia membra rigor. Sed modus in luctu, sit certus deniq; finis tristitiae. Nunquam flectere Fata potes. Nec prece nec pretio Natum revocaveris: Ipse non, etsi possit, rursus adesse velit. Quod Jovae placuit, placcat Tibi: velle sit ejus velle tuum: male agit nil. bene cuncta facit. Infantem voluit Dominus florentibus annis, ex his immensis fluctibus eripere; Ne mentem forsan Massyla fraude tenellam fraudet; & inficiat lividus ille Draco. Non est amissus, verum praemissus: in astris olim immortalis conspiciendus erit. Vita ipsi felix divinaq; vivitur aetas: venit ad Elysii gaudia, non obiit. Per-
Sed quid ego Mortem incuſo? Deus arbiter ævi, cûiq́; ſuum fixit conſtituitq́; diem. Siſte igitur lacrumam, Pater ó generoſe; Jehova cum Dominus, dederat quem prius, abſtulerit. Delicium fit nempe tuum, peramabile cœli delicium ó raptum quàm benè delicium! Haut equidem immeritò luges: pars optima cordis, mens animiq́; tui ſemi-ſepulta jacet. Durities nec enim ſcopulis te ſaxea Ponti, aut chalybe obduxit mollia membra rigor. Sed modus in luctu, ſit certus deniq́; finis triſtitiæ. Nunquam flectere Fata potes. Nec prece nec pretio Natum revocaveris: Ipſe non, etſi poſſit, rurſus adeſſe velit. Quod Jovæ placuit, placcat Tibi: velle ſit ejus velle tuum: malè agit nil. benè cuncta facit. Infantem voluit Dominus florentibus annis, ex his immenſis fluctibus eripere; Ne mentem forſan Maſsylâ fraude tenellam fraudet; & inficiat lividus ille Draco. Non eſt amiſſus, verùm præmiſſus: in aſtris olim immortalis conſpiciendus erit. Vita ipſi felix divinaq́; vivitur ætas: venit ad Elyſii gaudia, non obiit. Per-
<TEI> <text> <body> <div type="fsEpicedia" n="1"> <div n="2"> <lg type="poem"> <pb facs="#f0084" n="[84]"/> <l> <hi rendition="#aq">Sed quid ego Mortem incuſo? <hi rendition="#k">Deus</hi> arbiter ævi,</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">cûiq́; ſuum fixit conſtituitq́; diem.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Siſte igitur lacrumam, Pater ó generoſe; <hi rendition="#k">Jehova</hi></hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">cum Dominus, dederat quem prius, abſtulerit.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Delicium fit nempe tuum, peramabile cœli</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">delicium ó raptum quàm benè delicium!</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Haut equidem immeritò luges: pars optima cordis,</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">mens animiq́; tui ſemi-ſepulta jacet.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Durities nec enim ſcopulis te ſaxea Ponti,</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">aut chalybe obduxit mollia membra rigor.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Sed modus in luctu, ſit certus deniq́; finis</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">triſtitiæ. Nunquam flectere Fata potes.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Nec prece nec pretio Natum revocaveris: Ipſe</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">non, etſi poſſit, rurſus adeſſe velit.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Quod <hi rendition="#k">Jovæ</hi> placuit, placcat Tibi: velle ſit ejus</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">velle tuum: malè agit nil. benè cuncta facit.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Infantem voluit Dominus florentibus annis,</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">ex his immenſis fluctibus eripere;</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Ne mentem forſan Maſsylâ fraude tenellam</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">fraudet; & inficiat lividus ille Draco.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Non eſt amiſſus, verùm præmiſſus: in aſtris</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">olim immortalis conſpiciendus erit.</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">Vita ipſi felix divinaq́; vivitur ætas:</hi> </l><lb/> <l> <hi rendition="#aq">venit ad Elyſii gaudia, non obiit.</hi> </l><lb/> <fw place="bottom" type="catch"> <hi rendition="#aq">Per-</hi> </fw><lb/> </lg> </div> </div> </body> </text> </TEI> [[84]/0084]
Sed quid ego Mortem incuſo? Deus arbiter ævi,
cûiq́; ſuum fixit conſtituitq́; diem.
Siſte igitur lacrumam, Pater ó generoſe; Jehova
cum Dominus, dederat quem prius, abſtulerit.
Delicium fit nempe tuum, peramabile cœli
delicium ó raptum quàm benè delicium!
Haut equidem immeritò luges: pars optima cordis,
mens animiq́; tui ſemi-ſepulta jacet.
Durities nec enim ſcopulis te ſaxea Ponti,
aut chalybe obduxit mollia membra rigor.
Sed modus in luctu, ſit certus deniq́; finis
triſtitiæ. Nunquam flectere Fata potes.
Nec prece nec pretio Natum revocaveris: Ipſe
non, etſi poſſit, rurſus adeſſe velit.
Quod Jovæ placuit, placcat Tibi: velle ſit ejus
velle tuum: malè agit nil. benè cuncta facit.
Infantem voluit Dominus florentibus annis,
ex his immenſis fluctibus eripere;
Ne mentem forſan Maſsylâ fraude tenellam
fraudet; & inficiat lividus ille Draco.
Non eſt amiſſus, verùm præmiſſus: in aſtris
olim immortalis conſpiciendus erit.
Vita ipſi felix divinaq́; vivitur ætas:
venit ad Elyſii gaudia, non obiit.
Per-
Suche im WerkInformationen zum Werk
Download dieses Werks
XML (TEI P5) ·
HTML ·
Text Metadaten zum WerkTEI-Header · CMDI · Dublin Core Ansichten dieser Seite
Voyant Tools
|
URL zu diesem Werk: | https://www.deutschestextarchiv.de/522424 |
URL zu dieser Seite: | https://www.deutschestextarchiv.de/522424/84 |
Zitationshilfe: | Albinus, Christoph: Trost Trawriger Eltern. Brieg, 1628, S. [84]. In: Deutsches Textarchiv <https://www.deutschestextarchiv.de/522424/84>, abgerufen am 15.08.2024. |