Wentzel, Johann Christoph: Aulici Pii Et Felicis Imago. Bautzen, 1713.juncta esse noverat, anno superiori, in primo mensis Octobris limine, ad ipsa[m] Cum Hoffmannus noster in lavacri coelestis fonte purpuram sangvinis gestari b
juncta eſſe noverat, anno ſuperiori, in primo menſis Octobris limine, ad ipſa[m] Cum Hoffmannus noſter in lavacri cœleſtis fonte purpuram ſangvinis geſtari b
<TEI> <text> <body> <div type="fsOtherPublication" n="1"> <p><pb facs="#f0009" n="9"/><hi rendition="#aq">juncta eſſe noverat, anno ſuperiori, in primo menſis Octobris limine, ad ipſa<supplied>m</supplied><lb/> æternitatis aulam à Rege ſuo cœleſti evocatus, univerſa imperia ac regna, o-<lb/> mnemque aularum terrenarum luxum ac</hi> φαντασίαν <hi rendition="#aq">vultu lætiſſimo deridere ac<lb/> contemnere cœpit. Licet itaque nec florentiſſima noſtra Zittavia, nec inclyta<lb/> hæc bonarum Dearum ſedes, optimo Hoffmanno tantam felicitatem tamque<lb/> exoptatas rerum vices invideat, Muſæ tamen jacturæ gravisſimæ, quam per in-<lb/> opinatam ejus & immaturam plane mortem paſſæ fuerunt, nondum oblitæ.<lb/> nihil prius habent ant antiquius, quam ut optima Optimi ſui patris memoria<lb/> monumento aliquo gratæ pietatis, in hac bonarum artium & ſpei publicæ palæ-<lb/> ſtra, conſervetur, & ad ſeros usque poſteros, ſi quos ſperare licet, proferatur.<lb/> Sed videte, quam feliciter voto ſuo pio ac debito potiri cœperint! Nonnulli ex<lb/> amplisſimo, & pene innumerabili ordiue, quibus olim licuit eſſe tam felicibus,<lb/> ut à <hi rendition="#i">Beato Viro</hi> non favore ſaltem veré paterno foverentur, ſed in optimis et-<lb/> jam artibus ac liuguis ſedulo & ſide ſumma erudirentur, acceptorum beneſicio-<lb/> rum memores, legato aliquo certo, & eo quidem ſatis liberali, me illosque, quos,<lb/> ſi viſum numini, in hoc munere habiturus ſum ſucceſſores, obſtrinxerunt, ut<lb/> diem illam, quæ omnium noctium caliginem ſuperare, & in pluribus lucem<lb/> ſpei ae fiduciæ in denſiſſimas tenebras transmutaſſe videbatur, quoties ver-<lb/> tente anno reduceretur, ſermone aliquo parentali colamus ac celebremus. Lau-<lb/> datisſimæ huic & in exemplum omnibus commendandæ pietati, dum velifica-<lb/> turi accesſi mus, <hi rendition="#i">Vobis</hi> non ingratum fore arbitror, <hi rendition="#i">A. O. O. Honoratiſſimi!</hi> bea-<lb/> tum <hi rendition="#i">Hoffmannum</hi> ſub imagine AULICI PII ET FELICIS, mecum breviter<lb/> contemplari. Neque autem opus eſſe video, favorem Veſtrum & indulgen-<lb/> tiam operoſius exorare, cum certo confidam, omnem meam infacundiam ac<lb/> balbatiem, vel ſolo <hi rendition="#i">Hoffmanni</hi> meritisſimi amore, inuſitatoque in qualiacunque<lb/> mea ſtudia, favore ac propenſione, haud difficulter iri excuſatum.</hi></p><lb/> <p> <hi rendition="#aq">Cum <hi rendition="#i">Hoffmannus</hi> noſter in lavacri cœleſtis fonte purpuram ſangvinis<lb/> JESU CHRISTI induiſſet, auctoque jam rationis uſu intelligeret, inter ami-<lb/> cos Dei & purputatos ejus ſe eſſe receptum, ante omnia, partim ex dulcisſi-<lb/> morum parentum, quos è Patria Sileſia, ob conſtantem religionis veræ amo-<lb/> rem, proſcriptio JESULO exuli ſimiles reddiderat, partim è præceptcrum ſi-<lb/> delium ore diſcebat, quænam aulæ illius, in qua in poſterum verſandum eſſet,<lb/> conſtitutio, quæ juta, qui rerum omnium ordo foret. Sibi enim dedecori fo-<lb/> re, facile ſentiebat, Domino alicui ſervitia ſua & operam addicere, priusquam<lb/> voluntatem ejus & decreta exacte calleret: dedecori, nomen ſuum familiæ au-<lb/> licorum dare, neque amictum illorum, coloremve quaſi teſſeræ loco ab illis</hi><lb/> <fw place="bottom" type="sig"> <hi rendition="#aq">b</hi> </fw> <fw place="bottom" type="catch"> <hi rendition="#aq">geſtari</hi> </fw><lb/> </p> </div> </body> </text> </TEI> [9/0009]
juncta eſſe noverat, anno ſuperiori, in primo menſis Octobris limine, ad ipſam
æternitatis aulam à Rege ſuo cœleſti evocatus, univerſa imperia ac regna, o-
mnemque aularum terrenarum luxum ac φαντασίαν vultu lætiſſimo deridere ac
contemnere cœpit. Licet itaque nec florentiſſima noſtra Zittavia, nec inclyta
hæc bonarum Dearum ſedes, optimo Hoffmanno tantam felicitatem tamque
exoptatas rerum vices invideat, Muſæ tamen jacturæ gravisſimæ, quam per in-
opinatam ejus & immaturam plane mortem paſſæ fuerunt, nondum oblitæ.
nihil prius habent ant antiquius, quam ut optima Optimi ſui patris memoria
monumento aliquo gratæ pietatis, in hac bonarum artium & ſpei publicæ palæ-
ſtra, conſervetur, & ad ſeros usque poſteros, ſi quos ſperare licet, proferatur.
Sed videte, quam feliciter voto ſuo pio ac debito potiri cœperint! Nonnulli ex
amplisſimo, & pene innumerabili ordiue, quibus olim licuit eſſe tam felicibus,
ut à Beato Viro non favore ſaltem veré paterno foverentur, ſed in optimis et-
jam artibus ac liuguis ſedulo & ſide ſumma erudirentur, acceptorum beneſicio-
rum memores, legato aliquo certo, & eo quidem ſatis liberali, me illosque, quos,
ſi viſum numini, in hoc munere habiturus ſum ſucceſſores, obſtrinxerunt, ut
diem illam, quæ omnium noctium caliginem ſuperare, & in pluribus lucem
ſpei ae fiduciæ in denſiſſimas tenebras transmutaſſe videbatur, quoties ver-
tente anno reduceretur, ſermone aliquo parentali colamus ac celebremus. Lau-
datisſimæ huic & in exemplum omnibus commendandæ pietati, dum velifica-
turi accesſi mus, Vobis non ingratum fore arbitror, A. O. O. Honoratiſſimi! bea-
tum Hoffmannum ſub imagine AULICI PII ET FELICIS, mecum breviter
contemplari. Neque autem opus eſſe video, favorem Veſtrum & indulgen-
tiam operoſius exorare, cum certo confidam, omnem meam infacundiam ac
balbatiem, vel ſolo Hoffmanni meritisſimi amore, inuſitatoque in qualiacunque
mea ſtudia, favore ac propenſione, haud difficulter iri excuſatum.
Cum Hoffmannus noſter in lavacri cœleſtis fonte purpuram ſangvinis
JESU CHRISTI induiſſet, auctoque jam rationis uſu intelligeret, inter ami-
cos Dei & purputatos ejus ſe eſſe receptum, ante omnia, partim ex dulcisſi-
morum parentum, quos è Patria Sileſia, ob conſtantem religionis veræ amo-
rem, proſcriptio JESULO exuli ſimiles reddiderat, partim è præceptcrum ſi-
delium ore diſcebat, quænam aulæ illius, in qua in poſterum verſandum eſſet,
conſtitutio, quæ juta, qui rerum omnium ordo foret. Sibi enim dedecori fo-
re, facile ſentiebat, Domino alicui ſervitia ſua & operam addicere, priusquam
voluntatem ejus & decreta exacte calleret: dedecori, nomen ſuum familiæ au-
licorum dare, neque amictum illorum, coloremve quaſi teſſeræ loco ab illis
geſtari
b
Suche im WerkInformationen zum Werk
Download dieses Werks
XML (TEI P5) ·
HTML ·
Text Metadaten zum WerkTEI-Header · CMDI · Dublin Core Ansichten dieser Seite
Voyant Tools
|
URL zu diesem Werk: | https://www.deutschestextarchiv.de/360150 |
URL zu dieser Seite: | https://www.deutschestextarchiv.de/360150/9 |
Zitationshilfe: | Wentzel, Johann Christoph: Aulici Pii Et Felicis Imago. Bautzen, 1713, S. 9. In: Deutsches Textarchiv <https://www.deutschestextarchiv.de/360150/9>, abgerufen am 01.09.2024. |