Wentzel, Johann Christoph: Aulici Pii Et Felicis Imago. Bautzen, 1713.na ac laudabilia, ut ex fonte quodam ubetrimo promanabant. Cum intellige- Quem itaque mecum ut Aulicum pium ac probum contemplati fuistis, ferant,
na ac laudabilia, ut ex fonte quodam ubetrimo promanabant. Cum intellige- Quem itaque mecum ut Aulicum pium ac probum contemplati fuiſtis, ferant,
<TEI> <text> <body> <div type="fsOtherPublication" n="1"> <p> <pb facs="#f0014" n="14"/> <hi rendition="#aq">na ac laudabilia, ut ex fonte quodam ubetrimo promanabant. Cum intellige-<lb/> ret, pulchra mentis ornamenta non ſibi, ſed aliis, vel ſaltem in alicrum uſum<lb/> conceſſa eſſe, ne momentum quidem præterlabi patiebatut, quod in gratiam &<lb/> utilitatem ſuorum con verti poſſe credebat. Ipſas etiam pecunias, ut laboris<lb/> ſui irrequieti præmia, quaſi ſibi, ut indigno non debitas, pro onere habebat,<lb/> niſi ſtatim indigentiæ miſerorum conſecraret, dignus ſane, cujus non dextra<lb/> ſaltem, ſed membra omnia, tanquam impigra amoris Chriſtiani & paterni inſtru-<lb/> menta, cum manu liberalis illius Northumbriæ Regis, nunquam computreſ-<lb/> cant. Mirabuntur ſane exteri, ſi audiverint, <hi rendition="#i">beatum Hoffmannum</hi> ſæpe majo-<lb/> rem eorum habuiſſe curam, quos parentes alii fidei ipſius commiſerant, quam<lb/> ſuæ ipſius ſobolis. Sed mirentur ſane, modo & imitentur! Verum eſt, fuiſſe,<lb/> qui mitisſimum virum, de nimia in alienos liberalitate, amice monerent<hi rendition="#i">:</hi> Sed a-<lb/> nimo fiduciæ divinæ pleno reſpondit: <hi rendition="#i">Se cura propriæ ſobolis parum tangi, firmi-<lb/> ter perſvaſum, DEum non potentiſſimum ſaltem, ſed & benigniſſimum patrem,<lb/> poſt fata ſua, eadem facilitate de ſuſtentandi mediis proſpecturum ſuis, ac ſibi<lb/> exuli omnibus que facultatibus deſtituto, imo vel ideo infeliciſſimo, quod infelici-<lb/> tatem ſuam per ætatem ne intellexiſſet quidem, de bene beateque vivendi ſubſidiis,<lb/> mir aculoſa plane ſapientia proſpexiſſet.</hi> Nec ſane heroicæ huic ſpei & fiduciæ e-<lb/> ventus defuit.</hi> </p><lb/> <p> <hi rendition="#aq">Quem itaque mecum ut <hi rendition="#i">Aulicum pium ac probum</hi> contemplati fuiſtis,<lb/><hi rendition="#i">Auditores Honoratiſſimi,</hi> ut & in felicitate ſua breviter contueri velitis, enixe<lb/> obteſtor. Quam infelices fuerint non pauci, omnibus fere ſeculis, aulici, nemini<lb/> vel leviter in hiſtoriis verſato ignotum eſſe poteſt. Non mentitur, qui aulam<lb/> cœlum eſſe dicit, ſed in quo nimis frequens ſit fulgurum fulminumque illætabi-<lb/> lis ortus: <hi rendition="#i">Paradiſum,</hi> ſed ſerpentibus & lapſu non carentem. <hi rendition="#i">Fabulam</hi> ſatis<lb/> lætam, ſed quæ tragica ſæpe finiatur cataſtrophe. Purpurati qui officio ſuo<lb/> exacte ſatisfacere, ſpemque Principis ſui ad amusſim implere ſatagunt, vix tan-<lb/> tum temporis ſibi relictum eſſe vident, ut ſalutem ac commoda domus ſuæ, non<lb/> dicam animæ, quæ omnino potior & nobilior eſt, ex voto curare valeant. Non<lb/> errabat <hi rendition="#i">Similis,</hi> purpuratus ille in tropicis aulæ diu multumque verſatus, cum mo-<lb/> numento ſuo inſcribi juberet: <hi rendition="#i">hic ſitus eſt ſimilis, qui annos quinquaginta viven-<lb/> do emenſus, non niſi ſeptem vixit.</hi> Aulam neſcio quis navigationem appellat, in<lb/> qua ex vitro navis, vela papyracea, malus è ſtramine, ancora vero ex ligno<lb/> ficulneo conſtet. Ipſe <hi rendition="#i">Fridericus Sapiens,</hi> Saxoniæ Elector, cujus aulam tamen<lb/> facile aliarum appellaveris exemplum, de principibus aſſerit, quod ignem re-</hi><lb/> <fw place="bottom" type="catch"> <hi rendition="#aq">ferant,</hi> </fw><lb/> </p> </div> </body> </text> </TEI> [14/0014]
na ac laudabilia, ut ex fonte quodam ubetrimo promanabant. Cum intellige-
ret, pulchra mentis ornamenta non ſibi, ſed aliis, vel ſaltem in alicrum uſum
conceſſa eſſe, ne momentum quidem præterlabi patiebatut, quod in gratiam &
utilitatem ſuorum con verti poſſe credebat. Ipſas etiam pecunias, ut laboris
ſui irrequieti præmia, quaſi ſibi, ut indigno non debitas, pro onere habebat,
niſi ſtatim indigentiæ miſerorum conſecraret, dignus ſane, cujus non dextra
ſaltem, ſed membra omnia, tanquam impigra amoris Chriſtiani & paterni inſtru-
menta, cum manu liberalis illius Northumbriæ Regis, nunquam computreſ-
cant. Mirabuntur ſane exteri, ſi audiverint, beatum Hoffmannum ſæpe majo-
rem eorum habuiſſe curam, quos parentes alii fidei ipſius commiſerant, quam
ſuæ ipſius ſobolis. Sed mirentur ſane, modo & imitentur! Verum eſt, fuiſſe,
qui mitisſimum virum, de nimia in alienos liberalitate, amice monerent: Sed a-
nimo fiduciæ divinæ pleno reſpondit: Se cura propriæ ſobolis parum tangi, firmi-
ter perſvaſum, DEum non potentiſſimum ſaltem, ſed & benigniſſimum patrem,
poſt fata ſua, eadem facilitate de ſuſtentandi mediis proſpecturum ſuis, ac ſibi
exuli omnibus que facultatibus deſtituto, imo vel ideo infeliciſſimo, quod infelici-
tatem ſuam per ætatem ne intellexiſſet quidem, de bene beateque vivendi ſubſidiis,
mir aculoſa plane ſapientia proſpexiſſet. Nec ſane heroicæ huic ſpei & fiduciæ e-
ventus defuit.
Quem itaque mecum ut Aulicum pium ac probum contemplati fuiſtis,
Auditores Honoratiſſimi, ut & in felicitate ſua breviter contueri velitis, enixe
obteſtor. Quam infelices fuerint non pauci, omnibus fere ſeculis, aulici, nemini
vel leviter in hiſtoriis verſato ignotum eſſe poteſt. Non mentitur, qui aulam
cœlum eſſe dicit, ſed in quo nimis frequens ſit fulgurum fulminumque illætabi-
lis ortus: Paradiſum, ſed ſerpentibus & lapſu non carentem. Fabulam ſatis
lætam, ſed quæ tragica ſæpe finiatur cataſtrophe. Purpurati qui officio ſuo
exacte ſatisfacere, ſpemque Principis ſui ad amusſim implere ſatagunt, vix tan-
tum temporis ſibi relictum eſſe vident, ut ſalutem ac commoda domus ſuæ, non
dicam animæ, quæ omnino potior & nobilior eſt, ex voto curare valeant. Non
errabat Similis, purpuratus ille in tropicis aulæ diu multumque verſatus, cum mo-
numento ſuo inſcribi juberet: hic ſitus eſt ſimilis, qui annos quinquaginta viven-
do emenſus, non niſi ſeptem vixit. Aulam neſcio quis navigationem appellat, in
qua ex vitro navis, vela papyracea, malus è ſtramine, ancora vero ex ligno
ficulneo conſtet. Ipſe Fridericus Sapiens, Saxoniæ Elector, cujus aulam tamen
facile aliarum appellaveris exemplum, de principibus aſſerit, quod ignem re-
ferant,
Suche im WerkInformationen zum Werk
Download dieses Werks
XML (TEI P5) ·
HTML ·
Text Metadaten zum WerkTEI-Header · CMDI · Dublin Core Ansichten dieser Seite
Voyant Tools
|
URL zu diesem Werk: | https://www.deutschestextarchiv.de/360150 |
URL zu dieser Seite: | https://www.deutschestextarchiv.de/360150/14 |
Zitationshilfe: | Wentzel, Johann Christoph: Aulici Pii Et Felicis Imago. Bautzen, 1713, S. 14. In: Deutsches Textarchiv <https://www.deutschestextarchiv.de/360150/14>, abgerufen am 01.09.2024. |