Wentzel, Johann Christoph: Aulici Pii Et Felicis Imago. Bautzen, 1713.cunque in artibus aut lingvis conamina tantum non cum duodecim Herculis fa- Mox illos etiam eliminat Davides, qui gestibus superbis animoque fa- na b 3
cunque in artibus aut lingvis conamina tantum non cum duodecim Herculis fa- Mox illos etiam eliminat Davides, qui geſtibus ſuperbis animoque fa- na b 3
<TEI> <text> <body> <div type="fsOtherPublication" n="1"> <p><pb facs="#f0013" n="13"/><hi rendition="#aq">cunque in artibus aut lingvis conamina tantum non cum duodecim Herculis fa-<lb/> cinoribus compararentur. Præcipue autem in eo ſe</hi> ἀληϑόφιλον <hi rendition="#aq">eſſe, teſtaba-<lb/> tnr, quod veritatis cœleſtis oracula omnibus humanæ ſapientiæ coloribus lon-<lb/> giſſime præferens,</hi> ἑνὸς <hi rendition="#aq">illius Salutatis</hi> Χρέιαν <hi rendition="#aq">ſe mper & ubique graviſſimo fer-<lb/> vore &</hi> ζήλω <hi rendition="#aq">inculcabat, licet forte non pauci extiterint, qui filios ſuos ad artes<lb/> placendi, & irretiendi profanorum animos, perducere maluiſſent.</hi></p><lb/> <p><hi rendition="#aq">Mox illos etiam eliminat Davides, <hi rendition="#i">qui geſtibus ſuperbis animoque fa-<lb/> ſtuoſo & elæto, Dec hominibusque oneri eſſe ſolent.</hi> Vix negabitis, dari Magnates,<lb/> qui maximam honoris ſui partem in eo ponant, quod aulæ miniſtri veſtibus mul-<lb/> to auro purpuraque diſtinctis ſuperbiant. Dario ſane, ultimo Perſarum tam in<lb/> Imperio, quam felicitate, regi, non ſuſſiciebat, duces copiarum ingenti pre-<lb/> tioſioris metalli mole, mulorum inſtar, oneratos eſſe; Sed ipſa etiam vehicu-<lb/> la equorumque freni ac phaleræ, iisdem ornamentis fulgebant. Sed cui volupe<lb/> eſt, in aula ſummi rerum Domini vivere, Principisque ſui perfrui gratia, aut<lb/> faſtum omnem & ſuperbiam caue pejus & anguevitabit, aut eodem defungetur<lb/> fato, quo Nobilis ille in <hi rendition="#i">Friderici Placidi</hi> Saxoniæ Electoris, aula. Cum enim<lb/> hic blandioribus Principis hortationibus permoveri non poſſet, ut veſtem luxu-<lb/> rioſe nitidam cum ſimpliciore commutaret, non ſine ſummo terrore audire co-<lb/> gebatur; <hi rendition="#i">quem pudet, meam in amictu ſimplicitatem ſequi, aulam hanc ſine me-<lb/> ra relinquat, oportet.</hi> De Imperatoribus Orientis memoriæ proditum eſt, quod<lb/> ipſis ſolenne fuerit, læva ſua vaſculum ex auro textili factum, libelloque æmu-<lb/> lum, quod cinere impleri juſſiſſent, ubique circumgeſtare, ut hac ratione fra-<lb/> gilitatis ſuæ ac mortalitatis memores, humilitati ſemper ac ubique ſtuderent.<lb/> Certe <hi rendition="#i">Hoffmannus</hi> noſter liber quidam erat, ſi non omnino vaſta aliqua Biblio-<lb/> theca, omni divinæ humanæ que ſapientiæ apparatu inſtructa & abundans. Et<lb/> quis me adulationis inſimulet, ſi dicam, dotes illas incomparabiles, quibus mens<lb/> illius erectisſima effulgebat, aureum ipſi conciliaſſe decus? Quin ex eodem me-<lb/> tallo, meliorique, quod Poeta vocat, luto, ficta eſſe videbatur, ſingularis<lb/> plane & <hi rendition="#i">Hoffmanno</hi> propria in docendo dexteritas facilitasque! Aſttantum abeſt,<lb/> ut divina hæc</hi> Χαρίσματα <hi rendition="#aq">animum ejus inflaverint, ut potius, quoties auto-<lb/> rem ipſorum, Deum, cogitabat, humillimo animi affectu coram majeſtatis cœ-<lb/> leſtis ſolio ſeſe abjecerit, corollas hasce ſuas, quaſi ad exemplum ſeniorum il-<lb/> lorum Apocalypticorum, numini Sanctiſſimo offerens, indignitatemque ſuam<lb/> devote ac timide agnoſcens. Ex eadem indignitatis ſuæ agnitione multa alia bo-</hi><lb/> <fw place="bottom" type="sig"><hi rendition="#aq">b</hi> 3</fw><fw place="bottom" type="catch"><hi rendition="#aq">na</hi></fw><lb/></p> </div> </body> </text> </TEI> [13/0013]
cunque in artibus aut lingvis conamina tantum non cum duodecim Herculis fa-
cinoribus compararentur. Præcipue autem in eo ſe ἀληϑόφιλον eſſe, teſtaba-
tnr, quod veritatis cœleſtis oracula omnibus humanæ ſapientiæ coloribus lon-
giſſime præferens, ἑνὸς illius Salutatis Χρέιαν ſe mper & ubique graviſſimo fer-
vore & ζήλω inculcabat, licet forte non pauci extiterint, qui filios ſuos ad artes
placendi, & irretiendi profanorum animos, perducere maluiſſent.
Mox illos etiam eliminat Davides, qui geſtibus ſuperbis animoque fa-
ſtuoſo & elæto, Dec hominibusque oneri eſſe ſolent. Vix negabitis, dari Magnates,
qui maximam honoris ſui partem in eo ponant, quod aulæ miniſtri veſtibus mul-
to auro purpuraque diſtinctis ſuperbiant. Dario ſane, ultimo Perſarum tam in
Imperio, quam felicitate, regi, non ſuſſiciebat, duces copiarum ingenti pre-
tioſioris metalli mole, mulorum inſtar, oneratos eſſe; Sed ipſa etiam vehicu-
la equorumque freni ac phaleræ, iisdem ornamentis fulgebant. Sed cui volupe
eſt, in aula ſummi rerum Domini vivere, Principisque ſui perfrui gratia, aut
faſtum omnem & ſuperbiam caue pejus & anguevitabit, aut eodem defungetur
fato, quo Nobilis ille in Friderici Placidi Saxoniæ Electoris, aula. Cum enim
hic blandioribus Principis hortationibus permoveri non poſſet, ut veſtem luxu-
rioſe nitidam cum ſimpliciore commutaret, non ſine ſummo terrore audire co-
gebatur; quem pudet, meam in amictu ſimplicitatem ſequi, aulam hanc ſine me-
ra relinquat, oportet. De Imperatoribus Orientis memoriæ proditum eſt, quod
ipſis ſolenne fuerit, læva ſua vaſculum ex auro textili factum, libelloque æmu-
lum, quod cinere impleri juſſiſſent, ubique circumgeſtare, ut hac ratione fra-
gilitatis ſuæ ac mortalitatis memores, humilitati ſemper ac ubique ſtuderent.
Certe Hoffmannus noſter liber quidam erat, ſi non omnino vaſta aliqua Biblio-
theca, omni divinæ humanæ que ſapientiæ apparatu inſtructa & abundans. Et
quis me adulationis inſimulet, ſi dicam, dotes illas incomparabiles, quibus mens
illius erectisſima effulgebat, aureum ipſi conciliaſſe decus? Quin ex eodem me-
tallo, meliorique, quod Poeta vocat, luto, ficta eſſe videbatur, ſingularis
plane & Hoffmanno propria in docendo dexteritas facilitasque! Aſttantum abeſt,
ut divina hæc Χαρίσματα animum ejus inflaverint, ut potius, quoties auto-
rem ipſorum, Deum, cogitabat, humillimo animi affectu coram majeſtatis cœ-
leſtis ſolio ſeſe abjecerit, corollas hasce ſuas, quaſi ad exemplum ſeniorum il-
lorum Apocalypticorum, numini Sanctiſſimo offerens, indignitatemque ſuam
devote ac timide agnoſcens. Ex eadem indignitatis ſuæ agnitione multa alia bo-
na
b 3
Suche im WerkInformationen zum Werk
Download dieses Werks
XML (TEI P5) ·
HTML ·
Text Metadaten zum WerkTEI-Header · CMDI · Dublin Core Ansichten dieser Seite
Voyant Tools
|
URL zu diesem Werk: | https://www.deutschestextarchiv.de/360150 |
URL zu dieser Seite: | https://www.deutschestextarchiv.de/360150/13 |
Zitationshilfe: | Wentzel, Johann Christoph: Aulici Pii Et Felicis Imago. Bautzen, 1713, S. 13. In: Deutsches Textarchiv <https://www.deutschestextarchiv.de/360150/13>, abgerufen am 01.09.2024. |